Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

479

van haar en de Bayreuther-vrienden genomen. Dat hij zoo overhaast vertrokken is, is zeer begrijpelijk, want hij wilde na een zeer vermoeiend seizoen zoo spoedig mogelijk op zijn zomerverblijf gaan uitrusten. Ook begrijpt hij niet dat iemand heeft kunnen gelooven dat hij het orkest in „Bheingold" zou hebben in de war gestuurd. Dat hij zich zoo weinig in het publiek heeft vertoond, was vooral om de indringerige autografenverzamelaars, die het hem ieder jaar zoo lastig maken, te ontloopen.

Na elke voorstelling hebben zoowel mevrouw Wagner als hare kinderen hem hartelijk bedankt en met de prettigste herinneringen heeft hij ook dit jaar Bayreuth verlaten.

Humperdinck's: „Kaufmann von Venedig", „Wintermarchen" en „Sturm" zijn door de firma Brockhaus, te Leipzig, aangekocht. Binnenkort zullen de klavierpartities dezer werken verschijnen.

De symphonie van Berlioz: „LTncendie de Sardanapale" die men verloren waande, is door den bekende musicoloog: Julien Tiersot weergevonden. Hij verhaalt dat er tal van melodieën in voorkomen die Berlioz later in „Boméo et Juliette" en „Les Troyens" heeft gebruikt. Het jeugdwerk dateert van 1880.

MBDBDEEL1NGEN VAN ALLERLEI AARD.

1. Vermakelijk. Het Tijdschrift Op de Hoogte geeft in de novelle Ilse door Ossit (vertaling van Mej. E. Greeter) de volgende vermakelijkheid; (Augustus-aflevering 1906, Bladz. 483):

„Een vreemdsoortig mengelmoes van toeschouwers kwam 't volgend jaar te Bayreuth bijeen; dwepers op 't gebied van muziek en anderen, die er niets van begrepen, maar ook een groot aantal, wier leege en bekrompen hersenen slechts ééne voortdurende gedachte konden vormen, die zich uitte in een onverdragelijke ploertigheid.

Lieden, die men er niet zou verwachten, omdat ze nooit blijk hadden gegeven een ziel te bezitten, daar ze zich niet verwaardigden hun goeden smaak te toonen; bleeke mannen, wier hevige ontroering oprecht was, — te goeder trouw ongeloovig, wilden ze zien en zich overtuigen, en de macht der tonen had hen verpletterd. Vrouwen van de wereld kwamen om gezien te worden en flirtten en amuseerden zich 't meest op de dagen, dat er niet gespeeld werd. Vorstelijke personen uit alle landen waren er aanwezig en een vroolijke, luidruchtige tooneelspeelster vergoot eenige tranen om Parsifal. Maar toen Kundry de voeten van koningin Thor met haar lokken afdroogde, maakte de praktische toeschouwster de verrassende opmerking: „Zoo'n wellust heb ik nog nooit gezien.""

Een vertaling als deze van: „der reine Thor" heeft men wellicht nog niet elders aangetroffen. Klaarblijkelijk heeft öf de schrijver, öf de vertaalster met de vertaling van der reine Thor geen weg geweten en reine aangezien voor het Fransche reine — koningin. Daardoor werd Parsifal: koningin Thor !

Men weet niet, of de fout oorspronkelijk van den schrijver, dan wel van de vertaalster dezer novelle afkomstig is : men zou daarvoor Ossit's novelle onvertaald moeten raadplegen. In het eerste geval schijnt de vraag gerechtvaardigd of men er aan mag meedoen zóó af te geven op het Bayreuther publiek, wanneer men zelf in deze mate blijk van onkunde aan den dag legt!? Z C. L. F.

Sluiten