is toegevoegd aan uw favorieten.

Tijdschrift voor Neerland's Indië jrg 1, 1897 (1e deel) [volgno 12]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

996

alwaar zij in bctrekkelijken zin stam- en taalverwanten (de Duitschers) kunnen ontmoeten.

In eene omgeving toch van Portugeezen, Italianen of Spanjaarden zal de onontwikkelde Hollander, welke op geen groote taaivatbaarheid bogen kan, ja zelfs op dat punt ongelooflijk hardhoofdig is, zich nimmer te huis gevoelen.

Al het voorgaande is natuurlijk geschreven met het oog op emigranten-landbouwers.

Zij, die een ambacht goed verstaan, doen raadzaam, zich in de steden of bevolkte centrums te gaan vestigen, alwaar zij steeds werk zullen vinden. Men zal opgemerkt hebben, dat in het verhandelde over de huidige emigratie nimmer gewezen wordt op de aanzienlijke noordelijke Staten Bahia, Maranhan, Para, Amazonas enz, die dan ook werkelijk tot heden op geen vermeldenswaardige wijze aan den invoer van vreemde arbeidskrachten deelgenomen hebben.

Ofschoon het hoog gelegen binnenland dier Staten een gezond klimaat en zeer vruchtbaren bodem aanbiedt, dragen zij toch al te zeer de kenmerken der tropische gewesten en kleven hun te veel de eigenaardige ongemakken — voor den Europeanen althans — dier streken aan, om ooit bij voorkeur tot vestiging van emigranten te worden uitgekozen.

Minas-Geraes, Sao Paulo, de zuidelijke Staten en later het verwonderlijk vruchtbare hoogland van Goyaz en Matta-Grosso, wier weelderige plateaux der Pyreneos, van Santa Martha. Estrondo en Maracaju reeds door Saint-Hilaire en Taunay met geestdrift beschreven werden, zullen steeds de aangewezen weg blijven voor de vreemde landverhuizers, en het moeten de Brazilianen zeiven zijn, welke — willende genieten van de voordeden door de noordelijke Staten der emigratie aangeboden — zich uit Zuid-Brazilië daarheen gaan verplaatsen.

Wèl lokt naar de Staten Amazonas en Para de winst-