is toegevoegd aan uw favorieten.

Marineblad jrg 54, 1939, no 8

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een nieuw boek op het gebied van zeekrijgsivetenschappen, enz.

hier nog wel toevoegen, hetgeen de schrijver niet vermeldt: des te eerder zal een bondgenoot op den verzwakten vijand willen toespringen.

Hierop aansluitend stelt de schrijver in een volgend hoofdstuk den eisch, dat bij het opmaken van de operatieplannen voor de oorlogvoering, ook reeds beslist moet worden, wat men zich voorstelt te doen, zoowel na een beslissende overwinning als na een beslissende nederlaag.

Wanneer wij hier boven dit hoofdstuk over de verdediging het best geslaagde van het boek noemden, dan is dit — het moge paradoxaal klinken — omdat de aanval er zoo in op den voorgrond wordt gesteld. In wezen verschilt de hierboven in uittreksel gegeven theorie niet veel van de ons reeds bekende wijze van oorlogvoering van den zwakkere. Maar er wordt wel eens weinig beseft, dat het gemakkelijker is, een theorie over het offensieve defensief te ontwikkelen, dan haar in de praktijk uit te voeren. Die uitvoering is alleen mogelijk, als men niet beschroomd is de consequenties te aanvaarden; als men de verantwoordelijkheid aandurft den slag te verliezen, wanneer de manoeuvre mislukt. Niet alleen de vlootvoogd, maar ook de leiding aan den wal en ook de regeering moet dit duidelijk voor oogen staan, en de publieke opinie moet er op bedacht zijn. Werkt een van deze instanties niet mede, dan is een roemloos einde aan de ketting het gevolg; de geschiedenis heeft dit bij herhaling aangetoond.

En daarom mogen wij de lezing van deze regelen met warmte aan den Nederlandschen zeeofficier aanbevelen; zij kunnen er toe bijdragen ons moreel te schragen.

Na de strategie geeft de schrijver een hoofdstuk over taktiek, dat een duidelijk overzicht geeft van de tactische beginselen (verplaatsingen onder oorlogsomstandigheden, de slag, gevechtsmanoeuvres, aanvallen op kusten en havens, mensch en materie bij de taktische handeling). Dit hoofdstuk leent zich minder voor een bespreking.

Vervolgens komt een hoofdstuk organisatie aan de orde, waarin een bespreking is te vinden van de verschillende scheepstypen met de eischen, daaraan te stellen. Dat voor het slagschip bescherming in de eerste plaats komt, en snelheid daarna, zal na het bovenstaande niemand verwonderen (die Sinnlösigkeit des Geschwindigkeitsfanatismus). Om misverstanden te voorkomen, zij echter opgemerkt, dat ondanks deze woorden, 28' als minimumeisch wordt gesteld.

Voorts bepleit de schrijver de monitor, voornamelijk voor ondernemingen tegen de vijandelijke kust; zij moet door verbrandingsmotoren worden voortbewogen.

913