is toegevoegd aan uw favorieten.

Marineblad jrg 55, 1940, no 2

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Marineblad

daar te fixeeren (vooral ingeval Japan in den strijd kan worden betrokken) en ernstige aanvallen op de route Brazilië—Caraibische Zee. Behalve Porto Rico en de Maagdeneilanden (overigens onbeschermd) hebben wij daar geen bases. Beide bases zijn overigens niet zoo gunstig voor vliegtuigen als gevolg van de oceanische deining.

Toen bekend werd, dat Japan 2 slagschepen van minstens 40.000 ton op stapel had gezet, heeft Amerika in 1939 de „escalator clause" gebruikt om de „Iowa" en „New Yersey" van 45.000 ton te kunnen bouwen. Deze schepen zullen sneller zijn (vermoedelijk max. snelheid 34 a 35') dan de overige slagschepen en zullen dan als „fast wing" van de slagvloot kunnen dienst doen om den vijand te verhinderen de T-positie in te nemen.

Twee schepen vormen echter nog geen eskader en het zal op zijn minst 7 jaren duren voordat wij meer dan 2 „Iowa's" hebben.

Wij kunnen dus verwachten, dat zij met een snel vliegkampschip zullen samenwerken en als een speciale „striking force" zullen optreden, welke voor iederen vijand in Pacific en Atlantischen Oceaan een onoplosbaar probleem zal vormen.

Fletcher Pratt in de „Saturday Evening Post" dd. 7.10.39.

In aanbouw op 1 October 1939

8 slagschepen (van 4 is de kiel gelegd)

2 vliegkampschepen

6 lichte kruisers (kiel nog niet gelegd)

17 onderzeebooten (van 9 is de kiel gelegd)

35 torpedobootjagers (van 28 is de kiel gelegd)

1 jager moederschip

2 mijnenvegers

1 reparatieschip (kiel nog niet gelegd)

1 onderzeeboot-tender

3 vlootsleepbooten

6 vliegboottenders (van 2 de kiel gelegd)

1 mijnenlegger (kiel nog niet gelegd)

4 duikbootjagers (van 3 de kiel gelegd) 8 M.T.B.

95 schepen

Proc. 12.39.

Slagschepen

De kosten van de „Carolina", de eerste van de 6 slagschepen

262