is toegevoegd aan uw favorieten.

Marineblad jrg 55, 1940, no 7

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Op zoek naar Suriname''s Zuidgrens

dit is dan ook wel heel onaangenaam, maar ik wordt door een onweerstaanbaren drang in die richting gedreven naar twee kale graniettoppen, met vergezichten, zóó fantastisch als wij ze nog nooit zagen op de grens.

Wij zijn hier te midden van verscheidene toppen van omstreeks 700 meter, met kloofachtige dalen er tusschen. In het Zuid ten Oosten is de Temomairem prachtig te zien; hoe ver lijkt die berg al van ons verwijderd! In het Noordoosten ligt, eenzaam uit de vlakte oprijzend en heel ver weg, de Knopaiamoi, van welks top wij in Augustus al deze rotsgevaarten voor het eerst zagen.

Intusschen blijkt mij al spoedig na afdaling aan de andere zijde en het volgen van een kreekje, dat deze twee kale toppen niet op de grens, maar in Suriname liggen; toch zal ik van hier uit een theodolietrondmeting komen doen, vooral om de kaart van Suriname wat te kunnen completeeren.

Bijna al deze granietklompen worden door een klein pruikje boomen bekroond, ook die welke ik beklom; de helling van de volkomen gladde granietplaten was hier zoo, dat ik er met spijkerlaarzen nog juist op loopen kon; naar beneden, waar de helling veel steiler, soms bijna loodrecht was, heeft zich in ribben en gleuven eenige humus verzameld, waarin planten met groote, vleezige blaren en een soort wilde ananas groeien, die een zeer stekelige, maar onmisbare houvast gaven bij het klimmen.

Na eerst in Suriname te zijn verdwaald, verzeil ik daarop in Brazilië (naar de west-loopende kreken te oordeelen) en heb tusschenin blijkbaar de waterscheiding gekruist. Ik weet nu tenminste in welke richting ik morgen moet zoeken.

18 October. Kamp 15, op de waterscheiding. Bij dit kamp (490 meter hoog) staat paal 4 (op 32 kilometer, over de grens gemeten, van het drielandenpunt) en hier observeerde ik. Gelukkig gaat de grens nu weer, hoewel met groote bochten, noordwaarts. Ons kamp ligt, met het oog op het observeeren, nu op de waterscheiding, maar gelukkig is er vlak bij en slechts 50 meter dieper al een beetje stroomend water. De kreekjes dalen hier meestal steil af en verdwijnen soms volkomen onder den grond; er is dan niets dan een dof gerommel onder onze voeten, dat de aanwezigheid van stroomend water verraadt.

Radio-verbinding is er niet; de ontvanger is best in orde en de tijdseinen komen voortreffelijk over, maar van Paramaribo hooren wij nooit iets en onze zender is geheel buiten werking. Gelukkig heeft het afleidend werk weer veel aan charme gewonnen, niettegenstaande wij door vraagteekens omringd zijn; wanneer zullen de Brazilianen zich nu eens vertoonen? Waar zullen wij Rombouts weer treffen? Wat doet de admiraal?

Het weer is prachtig; slechts één ernstige onweersbui verschrikte ons op 13 October. De arbeiders zijn goed, bekwaam en gewillig. Avonturen zijn er niet. Veel apen, weinig wild, veel jeuk en veel insecten, die mij vooral 's avonds nog altijd een beetje doen griezelen;

875