Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

R66

NIEUWSBLAD VOOR DEN BOEKHANDEL

1919. No. 63

dat door de Fransche uitgevers besloten is, den prijs van het 3 francs 50-boek te brengen op 4 francs 90,

Courantenpapier in Dultschland. —

In den Beierschen Landdag hebben de sociaal-democraten aan de regeering gevraagd, de noodige maatregelen te nemen om de steeds stijgende prijzen van courantenpapier tegen te gaan. Volgens hen is de prijsverhooging toe te schrijven aan de voortdurende productie van luxe-papier.

De optimist als verkooper. — Een

artikel onder dezen titel van den heer Horst Schöttler, voorkomend in het Börsenblatt, doen wij hier volgen:

Ik kom vaak in boekwinkels en zie steeds weer hetzelfde: de een verkoopt spelend wat hij wil, en de anderen verkoopen met groote moeite nauwelijks dat wat gevraagd wordt. Het is mogelijk dat deze anderen de beste menschen zijn, doch de eerste is ongetwijfeld de beste verkooper.

De zaak vindt gewoonlijk aldus plaats: iemand die nog zooeven vol zelfvertrouwen en van levensblijheid glimlachend op straat liep, valt het plotseling in, dat hij een boek zou koopen. Reeds terwijl hij de deur opent verandert hij in een volslagen pessimist: wellicht bestaan er twee boeken, welke denzelfden titel hebben, en dan koopt hij natuurlijk het verkeerde, of het boek kost meer geld dan hij bij zich heeft, of het boek heeft een gelen band, terwijl Amalia een groenen band wil hebben, of het boek is niet voorhanden; er is altijd iets dat niet in orde is als men een boek gaat koopenEn deze ongelukzalige kooper treft juist een verkooper, wiens gelaat reeds schijnt te zeggen, dat hij nog nooit de wenschen van eenige clientèle heeft kunnen vatten en bevredigen. Een twijfelend hoofdschudden is zijn antwoord op de vraag of het boek voorhanden is, en uit het magazijn keert hij zonder twijfel terug met de mededeeling dat het boek er niet is. Treurig zien de beide pessimisten elkander aan. Daar schiet den verkooper de reddende gedachte te binnen, dat het boek wel bezorgd kan worden. Hij herademt, doch. uit tegelijkertijd den twijfel, of de uitgever het boek nog wel in voorraad zal hebben. Hij slaat een dik boek op. De kooper vraagt zich in angsten af, of

op die dicht bedrukte bladzijden het gevraagde nu werkelijk te vinden zou zijn. Hij helpt zoeken en ergert zich er over, dat hij met dit boekhandelaars-geheimschrift niet overweg kan. Eindelijk wordt het gevonden: ja, het boek kan bezorgd worden. Maar bij de huidige omstandigheden duurt dat vaak lang, waarschuwt de verkooper. En dan verliest de kooper eindelijk den moed. Tienmaal liever koopt hij Amalia dien duren hoed als deze kwellingen nog langer uit te staan. De schuchtere vraag van den verkooper, of het niet een ander boek mag zijn hoort hij niet eens: er uit!, dat is alles waaraan hij denkt.

Was hij ook maar naar den éénen gegaan. Een blik vol zelfvertrouwen op zijn voorraad en een stellig «natuurlijk» is zijn antwoord op de vraag of het boek voorhanden is. Onmiddellijk wordt de kooper zoo moedig, dat hij hem naroept: maar in een groenen band als 't u blieft. Steeds vol zelfvertrouwen keert de verkooper uit het magazijn terug. Het niet voorhanden zijnde boek kon ook hij niet vinden, maar... hij brengt vier, vijf dergelijke boeken mede. En alle in groenen band! Alsof hij van Amalia's smaak in elk opzicht op de hoogte was. En hij blijft opgewekt en vol vertrouwen, ook wanneer hij een enkele maal stuit op den hardnekkigen wensch, dat het 't gevraagde boek moet zijn. «Kan zonder moeite». Hij slaat niet eerst een afschrikkend dik boek op, doch vult snel een bestelkaart in, en benut de aanwezigheid van den klant om voor dezen «toch even» een der andere groene boeken in te pakken, of hem minstens eenige prospectussen mede te geven. En de kooper verlaat den winkel met de overtuiging, dat men beter en plezieriger tien boeken dan één hoed kan koopen.

Zijn de koopers vrouwen, dan kan men aannemen dat de opgewekte, glimlachende vol zelfvertrouwen zijnde optimist honderd maal meer boeken verkoopt dan de man met het condolatie-gezicht.

Of het ook gaat om belletristische of wetenschappelijke boeken, steeds is het de optimist die het meest verkoopt.

Men zou uit zijn vel springen, zegt de pessimist. - Neen, dat is volstrekt niet noodig. Men moet slechts in het oog houden, dat het reeds genoeg is wanneer de kooper pessimistisch tegenover den handel staat.

Sluiten