is toegevoegd aan je favorieten.

Tijdschrift voor Neerland's Indië jrg 17, 1888 (2e deel) [volgno 3]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

88

schepen uit de vaart geraken, door dat betere of meer doelmatige worden aangeboden, dan zal men gereedelijk toegeven, dat, indien er goede wil bestaat, er geen enkele reden is, waarom Nederland zijn aandeel in dit enorme trafiek niet eenigermate, zij het dan ook geleidelijk, kan uitbreiden.

Maar, het „onbekend maakt onbemind" staat daaraan dikwerf in den weg. Hoewel niet velen, zoo zijn er toch aan de Chineesche en Japansche kust verscheidene Nederlanders, zeevarenden van beroep, die uitnemend geschikt zijn, om voor het commando van eene stoomboot aan deze kust in aanmerking te komen. Het zijn ernstige, sobere lieden, die, omdat zij in Nederland geen steun vonden, van lieverlede hier zijn geworteld, en waarvan bijv. één thans kapitein-loods is der Messageries Maritimes, voor de reis van Hongkong naar Shanghai' en vice-versa, een ander nu zijn examen bij de douane of havenmeester heeft afgelegd en als rivierloods zijn brood verdient, terwijl er ook een is die met de vaart naar Tientsin, een ander die geheel vertrouwd is met de eigenaardigheden der Japansche kust enz. enz.

Terwijl een Engelschman, Hamburger of Zweed allicht in de buurt van zijn „te huis" een zeker aantal personen, bij de scheepvaart belang hebbende, er toe kan brengen, gezamenlijk eene stoomboot voor hier geschikt in de vaart te brenhen, is men ten onzent zóó afkeerig het oor te leenen aan iets buiten de Nederlandsche koloniën of Amerikaansche spoorwegen, dat eene reis naar huis voor dit doel, voor onze zeevarende landgenooten weggeworpen geld zoude zijn, zoolang de stemming in Nederland niet verandert.

Ik zal mijne opmerkingen over de kust- en riviervaart hiertoe bepalen, hoewel daarover nog zeer veel te zeggen valt, doch wellicht interesseert het nog eenigen oud-Indischen gast in Nederland te weten, dat de vroeger Nederlandsch-Indische kust-stoomboot „W. Cores de Vries", die destijds voor „een appel en een ei" in Indië van de hand werd gezet, nu nog regelmatig dienst doet voor de vaart naar Hankow, he-