is toegevoegd aan je favorieten.

Tijdschrift voor Neerland's Indië jrg 21, 1892 (1e deel) [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

18

vidueel bezeten grond te eenigertijd weder tot het communaal bezit zou worden teruggebracht; ook kwam het voor dat de aanvraag geschiedde omdat er geschil bestond over de rechten op den grond.

Een agrarisch eigenaar in Soerabaja verhuurde 22 bouws aan suikerfabrikanten; twee in agrarisch eigendom bezeten perceelen in Madioen werden bij Europeanen beleend onder hypothecair verband. In Kediri verpandden de agrarische eigenaars hunne eigendomsakten ondershands tegen zulke hooge renten, dat zij van de opbrengst der gronden nagenoeg niets overhielden.

De vraag, of en in hoever aan de verkrijging van zuiverder toestanden met betrekking tot den verhuur van grond door inlanders aan niet-inlanders, bevorderlijk kan zijn eene wijziging der wettelijke bepalingen, maakt in Indië nog een onderwerp van overweging uit. Daarmede hangt samen de quaestie of er behoefte aan bestaat om voor erfelijk individueel bezeten gronden een langeren huurtermijn toe te staan dan het tegenwoordig maximum van 5 jaren. Het getal geregistreerde huurcontracten nam toe. Registratie komt het meest voor in Bezoeki, als gevolg van de vrees bij de huurders van gronden ten dienste der tabakscultuur voor onderhuring door de vele concurrenten.

Waar bij schriftelijke of mondelinge overeenkomst de gronden door tabaksondernemers werden gehuurd, werd doorgaans bedongen dat de verhuurder zijn grond met tweede gewassen mocht beplanten, en dat de daarvan verkregen oogst zijn eigendom bleef, terwijl, als hij tabak daarop plantte, hij verplicht was die tegen een vooraf bedongen prijs aan den huurder af te staan. De eigenlijke huursom was dan ook, althans in Bezoeki, niettegenstaande de groote mededinging van de tabaksplanters, gemiddeld slechts f 5 per pouw sawah en f 3 per bouw tegal.

Klachten over het niet nakomen van huurovereenkomsten werden in 1890 bij het bestunr niet voorgebracht, uitge-