Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

m

[BELANGRIJKE ONDERWERPEN |

Dr. J. Th. MOUTON. f

fcfKf2&£|ie vorige maand is te's-Gravenhage de HIkH bekende oud-wethouder Dr. j.Th.MoulliwM 1011 overleden, een man die zich, be|iHR| halve op het terrein van onderwijs Wm^r^'È en pedagogie, ook op 'velerlei ander gebied onderscheidde en verdienste¬

lijk maakte.

Te midden van den arbeid, bij een bespreking met de sekretaresse, mej. A. G. Dyserinck, van de laatste voorbereidende werkzaamheden voor het -2e Internationale Congres voor Zedelijke Opvoeding, dat te 's-Gravenhage einde Augustus zou plaats hebben, gevoelde Dr. Mouton zich plotseling ongesteld; na enkele dagen werd zijn levensdraad afgesneden.

En 't was alzoo, tot het laatst toe, dat Dr. Mouton getrouw bleef aan de taak, die zijn levensroeping scheen, ook nadat hij uit het openbare leven was getreden, waar hij zoovele jaren zijn beste krachten had geschonken aan onderwijs en opvoeding'.

„In de eerste plaats, zoo schrijft Mr. P. E. Baudet nu in het Maandblad der „Vereeniging tot bevordering der belangen van Slechthoorenden", herdenken wij hem als den man, die voor ons streven sympathie alom heeft gewekt, aan wiens initiatief' mede het ontstaan onzer Vereemgmg is te danken en die in de moeilijke jaren, die achter ons liggen, door zijn tact en door zijn gezag alle moeilijkheden wist te overwinnen.

„Daar ging een bekoring van hem uit; hij kende het geheim aller -harten te winnen; naar hem luisterde een ieder, en zijn woorden hadden gezag als van geen ander.

„Hoe gaarne hadden wij hem als voorzitter van onze Vereeniging gezien, hem den leider bij uitnemendheid ; wij moesten wel berusten in de bezwaren ontleend aan den staat zijner gezondheid ; maar mocht hij dan al in naam geen voorzitter zijn, feitelijk was hij toch het erkende hoofd van onze gemeenschap en werd hij als zoodanig door allen gehuldigd.

„Met ongeëvenaarde Werkkracht nam Dr. Mouton aan onze werkzaamheden deel, en niet het minst aan de samenstelling van ons Maandblad."

tn wijden kring zal zijn verlies worden gevoeld.

Lezeii wij slechts hoe de redaktie van de „Nieuwe Courant" hem schetst:

„Allen die in de jaren dat hij in den HaagWethouder van het Onderwijs was, met Dr. Mouton hebben te doen gehad, onverschillig of zij van zijne richting waren of niet, hebben moeten waardeei-en zijne zaakkennis, zijn scherpen blik. zijne humane beginselen en zijne zuivere liberaliteit, die zich uitte in de echte verdraagzaamheid, de eerbiediging van anderer meening, welke hem voorzichtig deed terug trekken bij de heftigheid, waarmede de nieuwe strooming op hare idealen aansluwde, zonder piëteit voor het bestaande.

„Voor den heer Mouton, die in opvoedingsvraaghtukken niet stijf en koppig bleef volharden, maar steeds belangstelling toonde voor de frissche denkbeelden, steeds medeleefde met zijn tijd en aannam wat hem juist scheen in de ideeën deijongeren, was het een zwaren tijd toen hij in den 'Haagschen gemeenteraad aanhoudend van socialistische zijde werd bestreden met theoriën, toen de Bond van Ned Onderwijzers voortdurend aanvallend optrad en hij onwillekeurig steeds weer werd betrokken in de botsingen tusschen hoofden en personeel, waarvan de radicaalste elementen liefst wilden werken zonder hoofd.

„Toch stond hij pal, zoolang hij zijn ambt bekleedde, \vas hij steeds gereed logisch en bedaard, soms met een fijn glimlachje om den mond, de argumenten der tegenstanders te weerleggen.

„Een van zijn laatste redevoeringen, welke wij ons herinneren hem in den Haagschen Raad te hebben hooren uitspreken, was tijdens de Begrootingsdebatten zijn betoog tegen de opheffing der standenscholen. Rustig maar vol overtuiging bepleitte hij 't behoud van de standenscholen of liever de vereeniging in eenzelfde klasse van leerlingen uit eenzelfde ontwikkelingsfeer. Men gevoelde hoe de man van ervaring aan 't woord was, die zich niet liet meesleepen door schoonklinkende vergelijkingen met het buitenland, maar zich liet leiden ' door zijn kennis van Haagsche toestanden en Haagsche scholen, en zonder partijoogmerken opkwam voor de belangen van het Haagsche schoolkind.

„Zoo bleef de heer Mouton tot het laatst van

37

Sluiten