is toegevoegd aan uw favorieten.

De Hollandsche revue jrg 29, 1924, no 20

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

824

DE HOLLANDSCHE REVUE

GEIT EN KOOL.

In eene correspondentie uit Malang aan het Soer, Hdsbl., geschreven naar aanleiding van het „rare" optreden van den Soenan van Solo aldaar, lees ik onder meer:

„De Soenan is een bejaard man, van geen bewegelijke en prikkelbare geaardheid en van wien tot dusver niet kon worden gezegd dat hij gemakkelijk tot onvoorzichtige handelingen te drijven is. Wèl is hij zeer gesteld op vleitaal van zijn hovelingen en heeft hij min of meer overdreven voorstellingen van zijn macht en grootheid, — sic. K. W. — doch tevens gezond verstand genoeg om te begrijpen, welke zijne positie is en wat hij van het gouvernement te verwachten heeft.

Niettegenstaande zijn buitengewone ijdelheid, nog versterkt door de vele decoraties, welke hij achtereenvolgens heeft ontvangen, en niet het minst als gevolg der walgelijke vleierij, ook van de zijde van sommige Europeanen, bleef de vorst tot dusver binnen de perken van het toelaatbare. Hij betoonde zich een loyaal vazal, die aanvankelijk weliswaar een zeer krachtig protest (in 1894) deed hooren tegen de reorganisatie welke het gouvernement in zijn rijk wilde doorvoeren, doch ten slotte, zij het met tegenzin, aan de bijzondere wenschen der Regeering gehoor gaf. Pakoe Boewono X is ten slotte bezweken onder den zwaren druk, op hem voortdurend uitgeoefend.

Op informatie uitgaande, werd ons van zekere geachte zijde verzekerd, dat de Soenan zeer waarschijnlijk slechts als P a n o t o g o m o, d. i. als regelaar van den Islam, tot het volk zal gesproken hebben. Inderdaad voert de vorst, evenals de Sultan van Djokjakarta, den titel van P a n o t o G o m o, doch zelfs in dit geval heeft de Soenan verkeerd gedaan. Immers, hij is slechts het hoofd van den Islam in zijn eigen rijk, gelijk de Sultan dit is in het rijk van Djokjakarta."

Nu is dit voor een deel nonsens, en voor de rest eene poging om geit en kool te sparen.

Indien iemand „buitengewoon ijdel" is, als gevolg van „walgelijke vleierij, ook van Europeanen" ; als hij „een min of meer(!) overdreven voorstelling heeft van zijn eigen macht en grootheid".... dan heeft hij géén besef van zijne eigenlijke positie.

Die twee dingen sluiten elkaar te eenenmale uit.

En wat „zekere geachte zijde" aan den corr. heeft verzekerd, of: ... zou hebben verzekerd, n.1. dat de Soenan waarschijnlijk — sic! — slechts als regelaar van den Islam tot het volk zou hebben gesproken, ... dit is eene onware en onwaardige poging om goed te praten wat niet goed te praten is; te t o etoepen; den dreigenden hemel blauw te schilderen.

Wij hebben veel te veel zulke „geachte zijden" in Indië. Zij staan in nauwe betrekking tot de „walgelijke vleiers", door den corr. gesignaleerd— !

K. W.

Parijs, Octoberl92 4.

HET INSTITUUT DER WEESKAMERS.

De Indische rcgecring zal overgaan tot het nemen van een maatregel, welke te lang werd verzuimd.

Bij den Volksraad, op de agenda der najaarszitting, worden voorstellen aanhangig gemaakt om tabula rasa te maken onder een categorie ambtenaren, die door onkunde, door gemis aan plichtsbesef, aan den goeden naam van een der belangrijkste regeeringsinstituten, de Weeskamers, jaren lang afbreuk hebben gedaan.

Waar geene Weeskamers gevestigd zijn, worden deze colleges vertegenwoordigd door agenten.

Hun is tot plicht gesteld om in alle gevallen, waarin de bemoeiingen der Weeskamers gevorderd worden, onverwijld het noodige te doen en van hunne verrichtingen dadelijk kennis te geven aan de Weeskamer, waaronder zij ressorteeren, welke zij vertegenwoordigen.

Men trof deze agenten dus aan in de zgn. binnenlanden. De Weeskamers deden de benoeming, maar waren gebonden aan een voordracht van de hoofden van gewestelijk bestuur. De residenten droegen meestal voor het ambt voor personen, op het residentie kantoor werkzaam, aan wie men gaarne een verhooging van inkomsten gunde.. Of de voorgedragene bekwaam was of geschikt kwam er niet altijd op aan. Trouwens, indien deze eisch gesteld zou zijn, zou er toch moeilijk aan voldaan kunnen worden.