Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE ROMAN VAN EEN SCHILDER

wicht verlangde. Wie kan er alle motieven opsommen, die het menschelijk gemoed bewegen? Met zekerheid weet ik alleen dit eene, dat er plotseling een niet te blusschen eerzucht in den knaap ontvlamde. Zijn vernedering (want als zoodanig beschouwde hij zijn geboorte) vuurde hem aan, om de wereld (en niet alleen de wereld, maar ook en vooral zichzelf) te toonen, wat hij vermocht. Hij verkeerde onder den indruk, dat hij een smaad uitwisschen moest; het lustte hem, om te bewijzen, dat hij ondanks zijn twijfelachtige afkomst voor niemand behoefde onder te doen.

Ware hij sterk geweest en van zijn oorspronkelijke plannen niet afgedwaald, dan zou hij stellig zijn geslaagd; want ontegenzeggelijk bezat hij de vereischte gaven, om een uitmuntend pianist te worden. Maar zijn roemgierige natuur verlangde meer. Aan het conservatorium volgde hij een cursus in de theorie en al spoedig werd het zijn voornaamste illusie om te componeeren, om zich te vereeuwigen door symfonieën en sonates. De dwaas! Hij besefte niet, wat een titanische krachten er noodig zijn, om den hemel te bestormen en onder de onsterfelijken zich een zetel te veroveren. Het ontbrak hem niet aan muzikale fantasie, het ontbrak hem niet aan werklust of bezieling. Hij miste alleen maar die eene allernoodzakelijkste eigenschap, zonder welke een scheppend kunstenaar niet kan bestaan: het is een eigenschap, die de maatstaf blijkt te zijn van het genie en die de psychiaters „het concentratie-vermogen" noemen. Wat baatte het den jongen, of hij soms al een enkel lied, een enkel pianostuk vervaardigde? Zijn beste invallen bleven hem zelden bij. De motieven, die er opklonken in zijn brein, verstilden plotseling, zoodra hij ze noteeren wilde. Kon hij bijtijds een melodie aanteekenen op het papier, dan lukte meestal de uitwerking niet. Zijn hoofd werd een chaos van muzikale klanken, losse fragmenten en gedurfde modulaties, maar vruchteloos streefde hij ernaar om den baaierd te doorlichten en te ordenen. In zijn eerlijkste momenten moest hij zelf erkennen, dat het ware compositie-talent hem niet aangeboren was.

Sindsdien keerde hij moede en afgemat, aarzelend en on-

Sluiten