Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE ROMAN VAN EEN SCHILDER

bij zijn ontwaken nooit anders dan een geilen hartstocht vond. Was het niet daarom, dat hij duizend vrouwen onteerde en verliet, omdat zij alleen een vluchtige passie en nimmer een blijvende teederheid konden verschaffen? Was het niet daarom, dat hij de lokkende sirenen verafschuwde, die in den roes der erotiek zijn dierlijke instincten prikkelden, doch zijn goddelijk heimwee onbevredigd lieten? O! Leo verwenschte soms zijn moeder, omdat eenmaal ook zij een bedriegelijke illusie wekte, die zij niet verwezenlijken kon. Dan legde hij zich moede op zijn leger en in de schemering van den avond prevelden zijn lippen: vader! vader! — en hij strekte de handen uit, als wilde hij den eenzamen verlaten zwerver in zijn armen sluiten.

Maar er waren ook oogenblikken, dat hij hem haatte, dien vader, dien hij niet kende en die zoo mysterieus zijn leven beïnvloedde. Wat vermochten zijn schaamte en zijn kuischheid tegen het noodlot zijner afstamming? Wist hij zich niet erfelijk belast met de zonde? een veroordeelde, bij wien voor alle tijden onuitwischbaar het merk was ingebrand? Wanneer hij *s morgens voor den spiegel stond en zijn mooien kop bewonderde, dan kon' hij plotseling de sensatie krijgen, of het een ander was, die uit de vergulde lijst hem tegenstaarde. Dan was het, of hij den man aanschouwde, wiens bloeiende schoonheid eenmaal zijn moeder verleidde. Op zulke momenten ergerde hij zich aan zijn knappe regelmatige trekken en wild sloeg hij zich met de vuist in het gelaat, om zijn aangezicht te verminken. Want hij wist het met onmiskenbare stelligheid: ook hem beminden de vrouwen niet om verworven kundigheden of zeldzame karaktereigenschappen, maar om zijn uiterlijk, zijn vervloekte uiterlijk alleen.

Het werd een zelfverachting, die bijna een zelfkastijding leek en die soms bij hem een neiging wekte, om zich te verslingeren. Dan verloor hij zijn laatste houvast en hij pleegde een misdaad of een schurkenstreek, enkel en alleen om zijn hoop en zijn twijfel te vernietigen en zekerheid te verkrijgen omtrent zichzelf. Hoe vaak wordt zulk een voortvarende onbezonnenheid niet voor moedwil uitgekreten! Ik

Sluiten