Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ANGST

proeven een stap achteruit te doen en op welke wijze hij dit stoute stuk volbrengen kon! Als hij eerst zijn hiel optilde en dan zijn teenen, zou hij zonder veel geluid zijn voet achteruit kunnen brengen. Maar toch leek het hem beter den geheelen voet ineens van den grond op te lichten, hij kon hem dan in een flauwen boog voorzichtig naar achteren halen en horizontaal weer op het mos neerzetten. Behoedzaam hief hij zijn voet op en hoewel zijn ooren niet de minste rustverstoring opvingen, beknelde hem een vreesachtige afwachting voor een verschrikkelijke gebeurtenis, waardoor hij slechts in staat was zijn been centimeter voor centimeter terug te brengen. Een scherpe striem gleed over zijn enkel en doortrilde hem met een korte rilling, die plotseling in zijn lichaam stolde en hem door een nauwe stolp scheen te omsluiten, waardoor elke beweging belet werd. Ook leek het den zwerver of zijn huid, als die van een egel, onverwachts, een ontelbaar aantal stekels opzette, alsof zij gereed stond om een vijand af te weren. Het duurde minuten, voordat hij naar de oorzaak van dit voorval begon te zoeken. De angst had zijn oogen wijd opengesperd en zijn trommelvlies gespannen, maar hij zag of hoorde niets en juist dit, deze stilte en die blindheid knepen zich, als twee onwrikbare tangen, om zijn wil en zijn kracht. Het was alsof het besef van zijn onmacht, als een raak gerichte stalen spies, zich, zonder medelijdenden tweestrijd, aandrong op zijn schedel, om hem te splijten en de hersens door te snijden. Hij wist, dat het ongeluk, hetwelk hij niet kende, hem aan alle zijden omringde en slechts wachtte op het oogenblik, waarop het hem gemakkelijk kon aanvatten en wurgen. Wie of wat zou het echter wezen, die hem zoo onzichtbaar en geluidloos besloop? Deze bange nieuwsgierigheid liet allerlei redelooze veronderstellingen in een kringbaan door zijn hoofd ijlen. Wat was die scherpe spriet, welke tegen zijn keel gestooten had? Waren het de klauwen van een wild beest, van een jakhals, een panter of een tijger? Misschien ook krinkelde er een gier boven zijn hoofd? In gespannen aandacht trachtte hij uit de vlakke stilte het geluid op te vangen van

Sluiten