Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

KRONIEK

„Een huwelijk tegen wil en dank", door Rafaël Sabatini. Vertaling van P. Bolkestein—Van Zanten. J. Philip Kruseman. — Uitgever. — 's-Gravenhage.

In „Een huwelijk tegen wil en dank" heeft Rafaël Sabatini, dien velen niet ten onrechte „den modernen Dumas" noemen, ons weder een van die voortreffelijke historische romans geschonken, wier waarde we kwalijk te hoog kunnen aanslaan. Sabatini is een man, die in een zeer ruime mate met die onschatbare eigenschap werd begiftigd, dat hij zich niet neerzet tot het schrijven over een tijdvak, voordat hij zoowel alle innerlijke als uiterlijke merkwaardigheden ervan terdege niet alleen in zich heeft opgenomen, maar ook verwerkt. Bezonken is zijn kennis. En het is juist deze geestelijke ruminatie, die hem behoedt voor die overdrijvingen, die in de werken van zoo menig auteur vooral ook van den huidigen tijd de wijsheid tot dwaasheid en de waarheid tot leugen maken.

Deze boeiende roman voert ons terug naar het midden van het voorlaatste decennium der zeventiende eeuw, toen Koning Jacobus de Tweede van Engeland en de Zevende van Schotland, de oom en schoonvader van onzen roemruchtigen Prince Willem Henrick, die binnen luttelen tijd op de tronen der drie Rijken zijn zoowel door de Pairs als door de Gemeenten geroepen opvolger zal zijn, vanuit Whitehall's poorte zijn bevelen rond deed gaan. En deze bevelen waren geenszins naar den zin eener overstelpende meerderheid der Britten. Een Katholieken Souverein wilden zij

Sluiten