Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dierlijke e lect ricite it. %

dorst, en lag in de verfchrikkelijkfte ftuiptrekkingcn. Hij had eenen rot-galachtigen ftoelgang, en gaf aanhoudend over, hetwelk verzeld ging met hevige koortfen en ijl— heid.

Eindelijk ffierf hij op den vierden dag, nadat hij twee uren in eenen' bedwelmenden flaap gelegen had. De Heer R. merkte bij zijne laatfte bezoeken, gedurende dezen diepen ilaap, met verbazing op, dat de rotting reeds zoo ver ging, dat de zieke eenen ondragelijken flank van zich gaf. Men zag de wormen, die uit zijn ligchaam kwamen, het bed uitkruipen, en de nagels van zclven van zijne vingers vallen.

Op de vraag van den Heelmeester, hoe de zaak was toegegaan, antwoordde de zieke zelf, dat hij eenea flag, als met eenen dikken ftok op den regter arm gevoeld had , en te gelijker tijd eenige vuurvonken aan zijn hemd zag hangen, hetwelk daardoor in een oogenblik tot asch verteerde , zonder nogtans de voormouw aan te tasten. De zakdoek, die hij zich op zijne fchouderen , op het bloote lijf, had laten leggen, vond men onbefchadigd, zelfs niet eens verzengd. De onderbroek had even zoo weinig letfel gehad, maar de muts was gansch en al verteerd, doch niet een eenig haartje verbrand. De overige bijkomende omftandigheden dezer ziekte, waren die van eene hevige verbranding. De nacht was flil en de lucht zuiver, men rook niet het minne, dat brand- of hartsachtig was in bet vertrek; men befpeurde niet het geringfte blijk van vuur, ook geen' rook; de voorheen met olie gevulde lamp was opgedroogd en het katoen tot pulver verteerd. Men kou geene uitwendige oorzaken van dit treurig geval- opgeven.

■ji,iiaujlJU^«jWLy«'»*,.g-;, «'.■/p .

het wandelende blad.

Het wandelende blad is een infect, hetwelk zich 'inzonderheid in de zuidelijke provinciën van Frankrijk bevindt; de fijnte of teerheid van zijn ligchaamsgeftel, de fraaiheid zijner vleugels, en zijne fchoone groene klenr, geven hem den rang onder de fchoaniie A 4 in-

Sluiten