Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

I&? TAFEREEL VAN HET

eenigen van bezigtïgd; mijn reisgenoot wilde in eenen derzelven binnentreden, toen een man te paard in vollen galop kwam aanrijden, en ons waarfchuwde, er niet in te gaan.

„ Wat gevaar fteekt daar dan in?"

,, Dat gij van de vlooijen zult opgegeten worden."

Mijn vriend bevond zich reeds voor het hol , en zijn eene been was met ongedierte bedekt.

Ik deed onderzoek naar de gefchiedenis dezer infekten ter dezer plaatfe. De Ruiter zeide: ,, Onlangs zijn „ een man en vrouw in het hol van honger geftorven." Hij toonde mij op eenen afftand eenige bosfen ftroo,

op den vocbtigen grond liggende en dit was het

fterf bed der twee ec'ntgenooten, die ongetwijfeld elkander beminden, die elkander onder allerlei ongemakken zagen fterven, van de menfchen verlaten, levende en langzaam van het ongedierte uitgezogen en gevreten!

Ik verhaalde dit aan den Priester van Ardca ,, Hoe

is het toch mogelijk," riep ik, „ dat, gij deze twee

„ ongelukkigen van honger hebt laten fterven?''

,, Men heeft hun eenigen tijd onderftand gegeven," antwoordde hij; ,, ten laatlte heeft men ze niet meer „ vernomen."

Ach ! deze rampzaligen waren niet de eenige flachtofièrs der armoede! want nog in denzelfden winter zijn er nog vijftien andere perfonen van honger geftorven in deze Had der ellende.

Nabij de Villa van Keizer hadrianus , alwaar eertijds de wonderen van het Heelal vereenigd ftonden, Haan beneden Tivoli prachtige olijvenbosfehen. In dezen Hout ontmoetten wij twee lieve kindertjes van drie of vier jaren. Zij naderden tot mij, zonder om eene aalmoes te vragen; doch een hunner bragt mij bij hunnen vader. Het was een man in den bloei zijns levens; ik vond hem tegen den ftaro eens ouden olijfbooms leunende. Zijn aangezigt gloeide van de koortshitte; zijne oogen fonkelden, en de tanden van zijnen fmachtenden mond waren verfchrikkelijk wit.

,, Wat deert u?" vraagde ik hem. ,, Ik kan mij-

„ nen kinderen niets geven." ,, Sterft gij van

„ honger?" „ Sedert twee dagen heb ik niets

„ gebruikt. Nog meer dan twee honderd uren ben ik

v.na mijne ellendige hut; ik ben ziek; 'de koorts

, „ houdt

Sluiten