Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

70

DE ROMAN VAN EEN SCHILDER

atelier van den schilder verlaten had, was hij mistroostig naar zijn kamer getrokken, waar hij stommelend zich uitkleedde en morrig onder de dekens kroop. Daar hij echter langen tijd wakker bleef, begon hij nog eens over het gebeurde na te denken en al spoedig ontdekte hij enkele lichtpunten, die den somberen horizont zijner droomen eenigszins verhelderden. Vooreerst bezorgde 't hem een niet geringe voldoening, dat hij zich eindelijk van zijn lastige taak gekweten had. Het stond nu vast, dat hij binnenkort de drieduizend gulden ontvangen zou, een Bedrag, waarmee hij zijn crediteuren ruimschoots bevredigen kon. Bovendien liet de verstandige taal van zijn beschermer niet na, haar uitwerking te doen. De knaap bracht zich eensklaps het oprechte vertrouwen te binnen, dat de ander in zijn talenten en zijn toekomst stelde. Zijn zelfgevoel keerde terug; het prikkelde zijn eigendunk, dat van Baerle zoo onwrikbaar aan hem geloofde. Inderdaad! waarom ik niet even goed als een ander? mijmerde hij bij zichzelf, de woorden van den kunstenaar herhalend. In zijn overmoed vormde hij het besluit, om voortaan zijn leven te beteren, hard te werken en zich de toelage waardig te betoonen. En het onmiddellijke resultaat van zijn voornemen was, dat hij den volgenden morgen verkwikt ontwaakte en bij het tennissen voortreffelijk in conditie bleek te zijn.

Hij won den eersten set, bood een revanche aan en versloeg keer op keer zijn tegenpartij, zoodat deze tenslotte haar nederlaag erkennen moest. Daarna legden zij zich, bezweet en vermoeid, in het malsche gras, dat de cementen baan omzoomde, en zij strekten de armen wijduit en staarden naar den blauwen hemel, die zich welfde boven hen. Een tijdlang spraken zij niet, verdoofd van uitputting, elk verloren in zijn eigen gedachten. De biezen schutting overdekte hen met een breede schaduw; rondom vermengde zich de geur van het hooi met een bedwelmend parfum, dat opsteeg uit de kleederen der vrouw. De stilte werd enkel onderbroken door de fluisterende muziek van beider ademhaling en soms den snerpenden kreet van een vogel, die door het luchtruim zwierde.

Sluiten