Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

290

DE ROMAN VAN EEN SCHILDER

flonkerde, zooals de schubben van een licht-bestraalden visch. Aan den oever wemelden de huizen eener oude stad; de torens en de daken der gebouwen weerkaatsten flitsend de pijlen van den zonnebrand. Het was een stralen en tintelen tusschen hemel en aarde, de vonken sproeiden dwarrelend door de lucht, gouden schichten kruisten in wilde vaart elkanders banen.

Zij naderden het doel. Van Baerle bemerkte het niet, hij bleef peinzend voor zich uitstaren. Zijn innerlijk evenwicht was verstoord, de meest verwarde en onsamenhangende gedachten stoven er door zijn brein. Hij herinnerde zich de aureool-omkranste Heiligen der Primitieven, die hij in zijn jeugd bewonderde. Maar het beeld verwaasde telkens, zoodra zijn fantasie het poogde te fixeeren. Het was een troebele tijd tegenwoordig. Den eenvoud beoefende niemand meer; men leefde nu eenmaal anders, men was te verstandelijk ontwikkeld om zulke bescheiden figuren te schilderen. Vroeger was de physieke hartstocht een kuisch begrip; thans moest men onlichamelijk beminnen, indien men zedig wilde zijn. Het scheen belachelijk en uitermate weerzinwekkend. In het verleden werden de ergste zondaars meestal vroom; in de twintigste eeuw daarentegen werden de vroomste menschen zenuwziek en beschuldigden zich van uitspattingen, die zij nimmer bedreven. Het was een wonderlijke, verwrongen tijd. En toch kon er zich niemand aan de moderne ideeën ontworstelen. De magie van het modernisme! Dat was een kostelijk woord, waarmee hij indruk maken kon; hij zou 't onthouden en bij de eerste de beste gelegenheid te pas brengen....

Het tweetal liep intusschen door een der buitenwijken van Maastricht. Zij betraden thans een nauwe donkere straat, waarvan de strakke stilte en de dichte schaduw de moede wandelaars verfrischten. De kunstenaar hief 't hoofd op, hij ademde dieper en zijn stap werd steviger. Al die aantrekkingskracht van de tegenwoordige denkbeelden was maar onzin! Voor hem was het aanbod eener onlichamelijke liefde niets minder dan een uitkomst. Op die manier kon hij zijn vrouw tenminste sparen en tevens zijn

Sluiten