Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

OM IN DE WERELD VOORUIT TE KOMEN

drieger is, dan zegt men: „hij is heel slim in zaken". Het klinkt onschuldig, maar al het kwaadsprekend geboefte, dat er omheen zit, begrijpt de bedoeling en apprecieert zelfs het euphemisme. Antwoordt ge dan, in denzelfden toonaard: „hij is niet slim in zaken", dan zijt gij het die kwaad van hem gesproken hebt. Antwoordt ge: „hij is slim in zaken, maar geen dief of bedrieger", dan zal men vooral onthouden, dat gij, zijn vriend, de eerste benaming bevestigd hebt. Antwoordt ge, dit vermijdend, alleen: „hij is geen dief of bedrieger", dan zal men releveeren, dat gij hem ongemotiveerd verdedigt, en apropos van uw vriend de woorden: „dief en bedrieger" in het gesprek — dat over zulke dingen in 't geheel niet liep — gebracht hebt. Hoort ge dus zeggen: „hij is slim in zaken", zwijg dan of leid het gesprek af door iets van de slimheid van uw patrijshond te vertellen; gij en uw vriend zullen er wel bij varen.

Maar men moet toch converseeren. Natuurlijk, en het is misschien de moeite waard na te gaan, waarom men converseert. De voorwendsels van vroeger tijd, om zijn geest te verfijnen, zijn gedachten te veredelen, zich en anderen te beschaven, zijn sinds lang aan kant gezet, 't Is ook wat veredelends! Ik betwijfel trouwens of dat ooit met veel oprechtheid gezegd is. Een ander doel, door de een of andere literatuurdame met een schijn van originaliteit ten beste gegeven, „de meisjes aan den man te brengen", is nu vrijwel verouderd. De meisjes brengen zich zelf aan den man, tennissend, goeddoend, kwaaddoend, per advertentie. Bij de meeste conversatie ontbreken trouwens heel erg de huwbare jongelui. (Als je er dus aan deelneemt, jongen, is dat een vriendelijkheid die je goed zal aangerekend worden.) Wat is dan het groote — en eigenlijk heel onschuldige — doel van de conversatie? Vooral: te weten te komen wat iedereen te verteren heeft. Het tweede doel — minder onschuldig — te weten te komen wat hij er mee uitvoert, of hij toekomt of niet. Hieruit volgt, dat de conversatie in een ambtenaarswereld, in de Indische wereld bij voorbeeld in de militaire wereld, waar iedereen van iedereen weet hoe veel zijn inkomen bedraagt, veel venij-

Sluiten