Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN BEWOGEN VRIJDAG OP DE BREESTRAAT

Een vertelling uit de tweede helft der 19de eeuw door

SANI VAN BUSSUM

Eindelijk had het dan ingezet met juffrouw Davids. Lang had het geduurd. Op een avond had men er Costa Gomez zien binnengaan. Nou, en als Costa Gomëz zoo ergens binnengaat, dan weet men wel wat er aan 't handje is.

„Nou dokter?" had een oude vrouw hem gevraagd, toen hij weer buiten kwam, „krijgen we gauw een brizzemiele?" *)

„Wat?"had Costa Gomez gesnauwd. „Och ... Schtosz!" 2)

En toen had het nog veertien dagen geduurd, eer juffrouw Davids begonnen was.

Maar toen was ze dan ook begonnen. Och weih, wat een

getob Martelen was het, dagen en dagen lang Er

kwam geen schot in....

In 't eerst had men erom gelachen.... „U zal zien," riep de groenteman, toen meneer Davids, na een nacht van tob-

1) Besnijdenis.

2) Onzin!

Sluiten