Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN BEWOGEN VRIJDAG OP DE BREESTRAAT

ben, 's morgens de luiken van zijn winkel opendeed, ,,u zal zien, 't is een dochter! Dat weet men toch? De vrouwlui hebben den tijd, die moeten zich eerst mooi maken vóór ze kommen!"

Maar toen men Costa Gomez in en uit zag gaan of 't daar een duiventil was, en het arme vrouwtje nebbisj *) niet opschoot, toen verging den menschen de lust tot lachen.

Soms ontstonden er oploopjes voor het huis.... Het geval werd lang en breed besproken.... En op 't laatst wist een ieder het in de straat: juffrouw Davids, uit de goud- en zilverwinkel, was aan den gang.... Dat zal niet gedacht worden!

En het werd Woensdag, en het werd Donderdag

„De nacht zal raad brengen," zeiden de menschen hoopvol tot elkaar.... En menigeen vlocht in zijn nachtgebed

tenminste de gedachte aan juffrouw Davids in Want de

woorden mag men niet veranderen; dat zijn heilige woorden, in een heilige taal. Maar daarom kan men den naam van Onzen Lieven Heer toch wel met zulk een warmte en dringendheid uitspreken, dat Hij begrijpen moét wat er in iemand omgaat....!

Op Vrijdagmorgen, heel in de vroegte, dan worden de stalletjes opgezet. De moedertjes, de koopvrouwtjes, die vandaag een goeden dag willen maken, zien er netjes uit, in een schoon wit jak. Tegen de morgenkou hebben zij een omslagdoek om, en als zij even tijd hebben, warmen zij haar handen aan den warmen koffieketel, die boven de test met vuur staat te pruttelen.

Maar er is veel te doen. De planken moeten op kisten worden uitgelegd, alle mandjes van schoone kranten voorzien, de vruchten mooi opgestapeld, dat de rooie sterappelen en de gele citroenen, de bellefleuren en de reinedooren, de bezilverde mandarijnen en de sinaasappelen die je angeuren dat je hart ervan opengaat, de donkere kokelikootjes en de mooie lichte kraakamandelen, en de ruige cocosnooten en de

J) Woord, dat medelijden uitdrukt

Sluiten