Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN BEWOGEN VRIJDAG OP DE BREESTRAAT

zoeken zij en vinden wat noodig is. Dan vereenigen zij zich in het gebed, de Rebbe met zijn treurige monotone zachte stem en Hijman met zijn mooien tenor, die zoo innig en warm in de lieve, vertrouwde ruimte opklinkt, dat het niet

kan verloren gaan, Hijman voélt het : het is alsof hij de

heilige woorden overstort in zijn God en alsof iets zoets, iets oneindig zoets en liefelijks en vertrouwds en vaderlijks hem

begrijpt en naar hem luistert

En er daalt zulk een vrede, zulk een weldadige vrede in Hijman's ziel, dat er een glimlach om zijn lippen komt en de

tranen hem over de wangen rollen Bijna is hij vergeten

waarvoor hij bidt, zooals de man in de woestijn den geleden

dorst vergeet, als hij zich laaft aan de bron Hij kent

alleen nog maar de weelde van het drinken O, onuit-

sprekelijk-heerlijk God zoetste God liefste God

van oneindige liefde....!

Maar Chris je dwaalt om hen heen, want er is niets aan te doen: het is nu eenmaal Vrijdag en de sjoel moet gedaan worden, wil ze tijdig schoon zijn voor den sjabbosdienst....

En de mannen besluiten om naar het huis te gaan, — dat is immers nog veel beter, dan is men vlak bij de zieke.... En zij gaan samen, vroom, met de gebedenboeken onder den arm....

„Meneer Hijman heeft een rebbe gehaald," zeggen dé menschen, terwijl de twee het huis ingaan. „Net goed! Verstandig van hem. God geef' dat 't helpt!"

En in de tusschenkamer worden kaarsen ontstoken en ieder is gerust, die de twee murmelende mannenstemmen hoort: Goddank, voor het gebed is gezorgd....

Dat is dan meneer Hij man. Maar waar blijft meneer Jolie? Is die er nog niet geweest? Heeft die dan geen zuster, die daar zoo naar ligt? Oi, schaamt die zich niet? Heeft die dan geen hart?

Neen, mijnheer Jolie is er nog niet geweest. Nog niet. Hij

komt daar dadelijk. Hij is al op weg Hij is even een

straatje gaan omloopen, om 'n beetje moed te vatten. En toen is hij een kennis tegengekomen, die hem —

Sluiten