Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE SCHOFTJES

wat daarmede samenhing en in het algemeen tot een moderne uitmonstering behoorde, stof leveren voor gesprekken en gesprekjes. Bij het afscheid-nemen kreeg Victorientje den indruk, dat haar al of niet waardig geacht worden, om lid te blijven van het clubje van het al of niet aanschaffen van een bontmantel afhing. Niemand had dat ronduit gezegd, maar zij was slim genoeg, om dat uit allerlei vage gezegden en veelbeteekenende blikken te distilleeren. En zij vond, dat zij haar vriendinnen geen ongelijk mocht geven.

Haar besluit stond dan ook eigenlijk reeds vast, maar toch zou zij met de uitvoering ervan wachten, totdat zij de proef op de som genomen had.

De groote dag brak aan.

Zij zag eruit, om te stelen, dat vertelde haar iedere winkelruit, waar zij langs liep en zij las het bovendien in de bewonderende blikken, die zij af en toe ontmoette. Maar toch bonsde haar hart bij het naderen van de ouderlijke woning met ongewone heftigheid. Zij repeteerde, in de lange, smalle straat gekomen, waar zij als klein, spichtig meisje had gespeeld, nogmaals in stilte, wat zij koel en beslist zou antwoorden op de verwijten en vermaningen, waarmede zij ongetwijfeld zou worden overstroomd. Haar woorden waren tamelijk scherp gekozen, te scherper, omdat ze niet alleen haar ouders, maar ook haar eigen geweten moesten overbluffen en overtuigen; maar dat zou zij natuurlijk nooit hebben toegegeven.

Eensklaps bleef zij staan, licht verschrikt en geërgerd.

Uit een zijstraatje schoot een bende kleine jongens tevoorschijn. „De Schoftjes" werden ze in de buurt half-smalend, half-lachend genoemd. Iedere volksbuurt kent zoo'n groepje rakkertjes, die altijd op kattekwaad zijn bedacht, die even zorgeloos en brutaal optreden als de musschen op de daken, die schetteren, schelden, vechten, plagen, eerder uit ongebonden levensvreugd dan met kwade bedoelingen. De buurt noemde hen een plaag, maar lachte toch om hun grappen en streken.

De kinderen uit de nettere huishoudens mochten niet

Sluiten