Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HAAR DAG

„Nou, dat is ok zoo," lachte peet Merijtje. „Vader zei dinke, van werke wor je toch niet raik, Dirk."

„Nei, dat dink ik ok. Maar ik wil gien meister worre, den nag veul liever pestoor."

„Pestoor me kaind, hoe kom je deer bai?" riep Grootmoeder.

„Omdat het zoo'n fain werkie is Grootmoeder, ik bin nou al misdiender."

„Ik zeg nageris an toe, dat jij pestoor worre wille, 't is van belang." Even schudde haar hoofdje. Er weerklonk gestommel in de gang. Piet de bakker, de broodmand met groen zeiltje gedekt aan den arm, kwam binnen.

„Middag samen."

„Middag Piet."

Hij zette zijn broodmand op het karpet, wreef zich de handen, zei schertsend tegen Merijtje: „As 't zuk weer volgende week met kermis is, Meraitje, din zelle we 'm rake, de bliksem nou."

„Nou dat zelle we Piet, din moete onze ouwe biene nag eris van de vloer."

Grootmoeder lachte. Die Piet was altijd zoo kluchtig. Maar meer vervuld met de gedachten aan Dirk dan aan de naderende kermis, zei ze trotsch: „Da's nou de oudste zeun van Geert, Piet, die hè je nag wel kend. Is het gien flinke jon worden? En as je 'm zien hadde, toen ie op de wereld kwam, zoo'n nietig poppie." De jongen lachte verlegen, kreeg een kleur. Piet Schouten, die naast hem zat op school, had hem juist den laatsten dag voor de vacantie verteld, waar de kindertjes vandaan kwamen.

„En weet je wat ie worre wil, Piet?" vroeg peet Marijtje.

„Nou?"

„Pestoor, maar hai zei nag wel ens tot aare gedachte komme, wat jou Piet? Zukke jös toch hè."

„Dat dink ik ok wel. Ik wou 't ok worre, toen ik nag zoo'n jön was, maar Anne het me gauw bekeerd, 't Is aars een goed vak 'oor jön — goed voer en een warme stal. Maar wat moet er weze van de bakker vandaag, Meraitje?" vroeg hij nu op ernstiger toon. Marijtje las op: „Een half

Sluiten