Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VILLA MORGENROOD

zon? Hij ging naar 't raam en de handen gedoken in de broekzakken, siste hij een liedje de wereld in.

De boot van daareven was gelost, de touwen werden losgemaakt ,twee mannen met stevige vaarboomen duwden van wal. Aanvankelijk scheen het logge vaartuig onverwrikbaar, langzaam dan kwam het in beweging en eenmaal zoover, was het gauw in 't midden van het breede water gebracht. Aanstonds nam een ander schip de ledige plaats in.

't Was middelerwijl drukker geworden.... een paar dienstmeisjes hielden aan de deur een babbeltje, een melkboer sjorde achter een karretje rammelende bussen, drie of vier straatjoggies slopen tusschen de stapels balen en kisten door, seinden met fel gegil de een aan de ander, als er wat gevonden werd, dat eetbaar bleek.

Het kleine klokje op de schoorsteen liet een rist schelle klankjes vallen.

— Zeven, deunde Gerard, — zeven.... zeven.... als had dit woord een geheimzinnige beteekenis. De dag moet nog beginnen, peinsde hij.

Wanneer hij es voor thee zorgde? Het water kon hij alvast opzetten. Zijn vrouw sliep nog en waarom zou ze ook niet? Ze kon nog wel even doorslapen, Miep hoefde eerst om negen uur op 't atelier te zijn. Als hij nu thee zette, kon ze strakjes kalm-aan klaarkomen.

Voorzichtig op zijn groote muilen zette hij koers naar de deur. — Als nu die lamme knop maar niet piepte! 't Ging ditmaal nogal.... hij stond op 't gangetje, donker en duf. Langs de muur schoof hij naar de keuken, die ze met de achterburen deelden. Welke ketel moest hij nemen.... de grijze of de bruine? Hij wist het niet.... de bruine.... maar 't kon ook de grijze zijn. Allo, een van beiden was toch goed. Water er in.... de kraan niet te hard laten stroomen.... lucifers voor het gas.... ook gevonden.... klaar was de zaak. Het water kon vooreerst zijn gang gaan.... vervolg van 't drama straks.

Toen hij in de kamer terugkwam was Jo al opgestaan. Hij begroette haar met breed gebaar en vroeg hoe 't Haar Hoogheid behaagde te slapen.

Sluiten