Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VILLA MORGENROOD

— Als de dokter er niets tegen heeft — antwoordde Jo vrij spitsig.

Gerard zweeg weer. Er was iets, daarin bedroog hij zich niet. Straks zou ze wel uitpakken, zoo langs haar neus weg, met zoo weinig mogelijk woorden, strakjes en koel. Hij bedroog zich niet, al gauw vroeg ze:

— En Kieven?

— Nog niet beslist.

— 't Wordt toch tijd.

— Eerst met October,

— Je hebt nog zoo weinig contracten voor de winter.

— Komt nog — slechte tijd.

— Ja, maar — ze werd wat kregelig door z'n ontwijken. — Als je Kieven hebt....

— Ja, als. 'k Zou vandaag of morgen es aankomen.

— Doe 't dan vandaag. Als je vastigheid hebt, weet je waar je aan toe bent.

Gerard legde het mes neer, zocht z'n jas voor de pijp. Miep schoof een sneetje terug, klopte de kruimels van haar rok.

— Dag Paps, zoende ze — dag Mam. In een wipje was ze bij de deur.

— Daag — wenkte ze met een kushandje. Aanstonds bekletterden haar stevige hakjes de trap.

— Jou dochter, zei Jo met een hoofdknik naar de deur. Gerard zette zijn pijp in brand, zag vragend naar z'n

vrouw, wat ze mocht bedoelen.... O, nu begreep hij 't al, Miep zag Bep over 't hoofd.

Jo kwam ook klaar, begon aanstonds de tafel te ruimen.

— Moppie nog eentje?

— Nee, moes. 't Kind wendde zich af, sloot de oogen, of 't opnieuw wilde slapen.

Gerard zat geleund aan het raam en rookte voor zich uit, turend naar de heldere hemel, naar de daken ter overzij, waarop het zonlicht gloeide.

— Hallóó! klonk het van beneden.

— Heb je Henk, zei hij en wuifde met de hand.

Sluiten