Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

MIA

met haar gebeuren? Wat moet hier uit worden? Wegblijven? Zij weet: dat doet zij toch niet. Zij speelt slecht. Hij maakt voortdurend aanmerkingen. „Gedachten erbij, meisje!"

Ja, hij heeft goed praten. Hoe kan zij, hoe kan zij?

Als geslagen gaat zij eindelijk naar huis. Zij heeft een gevoel alsof de menschen op straat het aan haar moeten zien. O, o, wat is zij slecht! Wat is het leven ellendig moeilijk! Nou is zij verliefd.... ja zij is verliefd. Het is afschuwelijk, het is als een ziekte! Zooiets als waterpokken of mazelen, waar je doorheen moet worstelen! Het zal haar vermoorden! Het is slecht! Het is een slecht verlangen, dat zij voelt. En is dat nu die veelgeprezen heerlijke liefde, waar alle vriendinnen zoo over opsnijden? O, zij zou wat willen geven als zij het kon afschudden nu, terwijl zij er vroeger zoo naar verlangd heeft het ook te mogen kennen.

's Avonds in de warme veiligheid van haar bed, huilt zij zich in slaap en zij droomt.

Zij droomt, dat Bartholdi bij haar bed komt, zich over haar heenbuigt en haar in zijn armen neemt. Zij vindt het zalig, dat zij is uitgekleed in haar nachtjapon. Zij drukt zich tegen hem aan. Zij voelt zijn lichaam tegen het hare, maar dan, onverwacht groeit een ontzettende angst in haar, die haar den adem beneemt, zij strekt haar arm uit, een schot knalt en hij ligt op den grond in een plas bloed. Bloed, bloed, overal bloed!! Zij gilt en is ineens wakker.

Recht overeind zit zij in haar bed met verwilderde oogen, nog niet dadelijk teruggebracht tot het besef van de werkelijkheid.

Zij heeft gedroomd, goddank! Het was maar een droom; maar het duurt heel lang eer zij weer is ingeslapen en zij staat den volgenden morgen op met een afschuwelijke hoofdpijn.

Haar gedachten draaien als tollen door haar hoofd, zonder ophouden. Zij is onrustig, gejaagd alsof iemand met de zweep achter haar aanzit. Zij weet niet hoe zij de dagen doorkomt, dat zij geen les heeft. En de moeite die het haar

Sluiten