Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE SCHIJNWERPER

kregen (neemt slok borrel). Ik weet er niet veel van, maar het lijkt me toe, dat jij ook een aardigen tik van den Vredesmolen beet hebt.

META. Schaam je, Jan, haal jij dan ook al alles naar beneden? Jij verruwt daar heelemaal, in dat Veendorp. In plaats dat jij, die in de natuur leeft, zuiverder en gevoeliger blijft, schijn je te vervallen tot een grofheid — wie zegt nu zoo iets: „een tik van den vredesmolen" — tot een grofheid, zeg ik, die niet beter is dan „de grootsteedsche verfijnde genotzucht en innerlijke oppervlakkigheid, waar Anton niet aan ontkomt."

JAN. Och wat, daas toch niet zoo — met je innerlijke oppervlakkigheid en weet ik wat al. Ik leef als een gewoon mensch en ik probeer, wat goed te doen zoo hier en daar. Dacht jij, dat jij zooveel beter was met je idealistisch gezwam?

META. Het is geen idealistisch gezwam. Ik voel het heel echt. Altijd heb ik verlangd naar het superieure. Als ik niet zoo jong getrouwd was, zou ik meer hebben kunnen doen „voor het algemeene geestesleven en voor de menschheid". Ik wil en zal zooveel mogelijk mijn schade inhalen. „Marcel is gekomen als door een hoogere beschikking".

JAN (ook speechend). „Michaël nederdalend uit den hemel", — zonder zwaard (schenkt zich nog een borrel in). Maar zeg Meta, je kan tegen mij wel gewoon praten. Ik ben immuun voor pathetische recepten.

META. Als je Marcel kende, zou je niet zoo railleerend doen, dan zou je tot inzicht komen. Als kind was je even gevoelig als ik. En nu spot je maar en — terwijl ik dingen zeg uit het diepste van m'n hart — schenk jij je een borrel in. Jan, blijf nu bij ons, zoo lang je kan en — leer van Marcel.

JAN. Hoeveel vraagt hij per uur? (Meta haalt de schouders op). Ik blijf hoor — op de divan in de badkamer.

META. Ja, op de divan in de badkamer — Dan zal je Marcel leeren kennen en als je nog niet heelemaal afgestompt bent en niet onverbeterlijk wilt zijn, „als je je

Sluiten