Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE SCHIJNWERPER

openstelt voor hem", zal je voelen, dat, dat er — iets heel moois in den jongen man leeft.,, Zooals hij in mij al het sluimerende heeft gewekt, zoo zal hij ook jou doen ontwaken uit je doffe slaap". Dan zal je ook minder gaan hechten aan „de genietingen van lijf en bezit" — „Er is iets hoogers, Jan".

JAN (stopt de ooren dicht). Je dient me daar wel een stevig apéritif toe.

META. 't Is wel eens goed, dat je zoo iets hoort, in plaats van het materialistisch gepraat en de moppen op soos en kegelclub in Veendorp.

JAN. M'n Veendorpsch natuurleven!

META (innig). Jan, ik wou zoo graag, dat je ook bewondering ging voelen voor iemand als Marcel. Als je wist, hoe hij geleden heeft voor z'n ideaal — eigen huis en hof heeft hij verlaten om naar hier te komen, „naar het land dat niet door den oorlog is geteisterd, waar niet die afschuwelijke oorlogspsychose heerscht".

JAN. Alleen de onschuldige vredespsychose.

META. Praat er toch niet zoo ellendig over. Ik zeg je, wij mogen dankbaar zijn, dat hij ons land koos, „dat hij het maakt tot de onvergankelijke bakermat van den Vrede." „Hij zal voor Braadtland een eerezuil stichten in het hart der Wereld."

JAN. Die vredesbakermat is prachtig. Ik ben alleen bang voor jullie, dat onze Heimat zal blijken, het land te zijn, door Marcel gepromoveerd tot vredescouveuse — die na eenigen tijd niet goed meer functionneert. Wij zijn hier niet in Holland, waar het voldoende is, vreemdeling te zijn, om met open armen te worden ontvangen. De Braadtlanders zijn te verstandig op den duur.

META. Heelemaal niet. Bijna was hij weer heengegaan, omdat hij hier in 't begin zijn brood niet kon verdienen en een zekere lauwheid hem het hoofd deed stooten, toen hij probeerde relaties aan te knoopen. Nu heeft hij het land beter leeren kennen. Nu is het hem gelukt!

JAN. Och! En hij kon eerst zijn kostje niet verdienen?! 'n Beetje kieskeurig?

Sluiten