Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE ROMAN VAN EEN SCHILDER

gedachten. Zoo kende hij den planter nog niet, zooals hij hem nu had gezien. Het beeld was wonderlijk scherp geweest, zoodat het naleefde in zijn herinnering en een onaangenamen indruk achterliet. Een indruk van ouderdom vooral. Niet van een edelen, rustigen ouderdom, die na stormende hartstochten den innerlijken mensch verstilt, zooals een zomeravond soms de onstuimige golven der zee bedaren doet! Maar van een onreinen, ontaarden ouderdom, die zijn machtelooze verlangens door slinksche middelen tracht te bevredigen! De schilder begreep zijn vriendschap niet voor dezen man. Eigenaardig, dat hij vroeger nooit had opgemerkt, hoe terugstootend leelijk de planter was! Wanneer hij dacht aan de grijze, doorzichtige haren, die stijf op den beenigen schedel plakten, dan was er een heimelijke huivering in zijn binnenste. Wanneer hij de brokkelige tanden beschouwde, die vuil en zwart waren van de nicotine, en hij ontdekte de kleine, leerachtig-bruine vlek, die de linkerwang bezoedelde, dan werd hij zich bewust, dat deze tronie een monsterlijken wil verried. Zoo iemand, dan is hij de moordenaar! fluisterde van Baerle en hij schrok van den hollen klank zijner woorden. Waarom geloofde hij niet langer aan de schuld van den ander, den deserteur, den idealist, die zich in zijn cel had opgehangen? Was het, omdat de goedmoedige, spottende rechter-commissaris hem zoo weinig vertrouwen inboezemde? Neen! Hij durfde zich thans openlijk bekennen, dat hij den planter van de misdaad betichtte. En om zijn achterdocht te motiveeren, begon hij voor zichzelf de feiten op te sommen, die zijn aanklacht konden staven.

Hij herinnerde zich den middag in het bosch, toen Leo aan Erica zijn liefde verklaarde. Ritselend kraakten opeens de takken van het geboomte, somber en dreigend vertoonde zich de planter. Snel trad hij naderbij, bracht zijn hand omhoog en tweemaal ranselde zijn rijzweep den jongen in het gezicht. Dan werd het avond en zij waren allen om de tafel vereenigd. Plotseling zakte de planter in elkaar, met moeite kwam hij overeind en verliet de kamer. Hij fingeerde een duizeling. Het was uitmuntend gespeeld, vooral de glazige

Sluiten