Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE ROMAN VAN EEN SCHILDER

blik kon niet zonder studie verkregen zijn. Ook de rommel in zijn slaapvertrek en het gebroken waschtafelglas waren fijne vondsten, waaraan een acteur een voorbeeld nemen mocht. Hij had zijn zenuwen in bedwang, dat stond vast. De kalmte, bij zijn aanhouding betoond, moest elk vermoeden logenstraffen. Alleen de kus, waarmee hij van Erica afscheid nam! — dat was een onhandigheid. Maar niemand kon de diepere beteekenis van dezen kus beseffen, want niemand wist, wat er den vorigen middag in het bosch was voorgevallen.

Er kwam nog iets bij, dat den argwaan van den kunstenaar versterkte. Ach! eigenlijk was het niets bijzonders, wat er de laatste dagen op Veldzicht geschiedde. Maar voor iemand, die de intiemere verhoudingen kende, was het toch op zijn minst een merkwaardige samenloop, een zonderling toeval, dat de aandacht prikkelde. Nadat hij uit de gevangenis was bevrijd, nam Merker opnieuw zijn intrek bij de van Baerle's en verzuimde niet zijn oude gewoontes te hervatten. Eiken morgen bezocht hij het atelier en praatte, bits en nijdig, over de meest onverschillige onderwerpen. Sedert zijn verblijf te Maastricht was zijn toon ruwer geworden, zijn plompe manieren bleken plotseling verergerd. Van Baerle merkte aanvankelijk niets en ook later, toen hij met nerveuze haast begon te schilderen, verwonderde 't hem niet, dat de planter zijn ochtendbezoeken staakte. Er bestond immers een soort stilzwijgende afspraak tusschen beiden, dat de een den ander bij zijn werk niet storen zou. Maar thans beschouwde hij al deze feiten in een ander licht. Want het was hem niet ontgaan, dat Merker sindsdien zijn morgenuren gebruikte om lange wandelingen met Erica te maken en deze ontdekking, waaraan hij kort tevoren nog weinig beteekenis hechtte, stemde hem eensklaps zoo wrevelig en verbitterd, dat hij opgewonden door de kamer begon te loopen.

Zijn woede keerde zich hierbij voornamelijk tegen den planter. Indien hij den knaap vermoord had, om een mededinger uit den weg te ruimen, dan was het te verwachten, dat hij vroeg of laat van zijn duister bedrijf de bloeiende vruchten wilde plukken. Het was te verwachten, dat hij een-

Sluiten