Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

KAREL VAN DE WOESTIJNE

wikkeld èn.... te onbeteekenend om het uit te leggen. Het zou geen zin hebben. — Hoort ge dat trammetje fluiten? — Welnu, ik hoor dat, en denk tegelijkertijd aan eenzelfde geluid dat ik eens vernam te Ostende, aan zee, dan aan een sirene, ik zie plotseling een arme vrouw, die tuurt naar den nórizon en ik schrijf: »de nood van de visschersvrouw klinkt als de bel eener tram«. Zóó maak ik die schetsen. Zóó moeten de menschen hen maar nemen. Over vijftig jaar komt er misschien de een of andere geleerde, die er een boek over schrijft. Ik houd ervan de dingen te zeggen zooals ik ze denk. O, ik weet zéér goed, dat ik wel eens dingen publiceer, die minder door den beugel kunnen; waar men zich aan ergert — 't is wel eens aardig de menschen te ergeren!"

In «Beginselen der Chemie« echter is inderdaad de alleruiterste toespitsing van Van de Woestijne's intellect vervat.

In vorige proza-werken sprak hij duidelijker. Ik noem »Afwijkingen«, «Janus met het dubbele Voorhoofd«, «Goddelijke Verbeeldingen«, «De bestendige Aanwezigheid».

De meest verschillende onderwerpen waren hem een dankbaar stramien voor zijn verbeelding. Heiligen-levens en verhalen uit het Evangelie, legenden en Grieksche fabelen.... wat deed het er toe? Zij waren hem slechts middel — evenals zijn verzen — om het spel van zijn geest erin bot vieren. Hij jongleerde er mee en goochelde met hen, tot zij onherkenbaar schenen, anders geworden, vernieuwd. —

Te weinig wellicht is de algemeene aandacht gevallen op dien roman in brieven «De leemen Torens«, welken hij in samenwerking met Herman Teirlinck schreef. Een merkwaardig boek! Een roman is het eigenlijk niet. Wel loopt er een zwakke bindende draad door deze twee lijvige deelen, n.1. de liefde van Paul en Germaine, maar het is mij altijd voorgekomen, dat deze historie enkel en alleen werd beschreven, opdat de schrijvers temidden van de eindelooze hoeveelheid stof, die voor het grijpen lag, tenminste eenig houvast zouden hebben: een genegenheid, die

Sluiten