Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE SCHIJNWERPER

vinden, dat de heer Marcel Paxus dit heeft gedaan. Ma en ik zullen hem met vreugde in onze familie opnemen.

ANTON (half voor zich). Wel verdomme, een doorgestoken kaart.

MARCEL. Vind U goed, dat ik mij terugtrek, mevrouw? META. Dag jongen. (Marcel buigt en af, op mevrouw een hemelsch-dankbare blik).

7e T o o n e e 1. ANTON, META.

ANTON. Schandelijk, zoo'n autoritaire manier van doen.

META. Wat noem je eigenlijk autoritair?

ANTON. Dat je mij er buiten houdt.

META. Ik houd niemand er buiten. Dat jij het nu iets later weet, is geheel en al aan jezelf te wijten. Marcel is zoo correct geweest —

ANTON. Als poseur is hij onberispelijk, ja.

META. Mag ik even uitspreken? Marcel is zoo correct geweest, eerst mama en mij er in te kennen. Dat hij niet met jou er over praat, die hem zoo hondsch behandelt, is inderdaad geen wonder. En ik herzeg, dat je stemming

hedenochtend het totaal onmogelijk maakte dat ik je

Wellicht zou Marcel toch nog met je gesproken hebben, als hij je vanmorgen gezien had. Hij moest beslist vroeg uit voor de opvoering.

Een Braadtlandsche jongen had vast geen enkel lid van de familie geraadpleegd.

ANTON. Hij speelt natuurlijk het overwicht, dat jullie hem verleend hebt, op Ellen uit. Dat is die zoogenaamde correctheid. Dan liever die Braadtlandsche jongen, die niets vraagt aan Ma en Pa — en mama in de tweede macht — maar zelf het meisje verovert. Als Ellen het ongeluk had, in zijn handen te vallen, zou ze öf diep rampzalig worden — öf even opgeschroefd en onecht als hij, wat even erg is. Jullie hebt het kind 't hoofd mal gepraat. Het is een vervloekte lafbek, de heele vent, die op haar duiten speculeert.

META. Ik verzoek je, eenigszins gekuischtere termen te gebruiken. Je bent niet op de sociëteit.

Sluiten