Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE ROMAN VAN EEN SCHILDER

vertrek en dat ook de familie van Baerle hiertegen niet opponeert. De eenige, die zich met het denkbeeld niet verzoenen kan, is mevrouw Goedeman en allicht kunt u als echtgenoot haar overtuigen —"

„Neem mij niet kwalijk, meneer Merker!" klonk het snibbig van Anna's lippen. „Wij leven in een huwelijk, waarin man en vrouw gelijke rechten hebben."

„Hm!" gromde de planter. „Dat beteekent dan waarschijnlijk, dat de man onder de pantoffel zit!"

Onwillekeurig was hem de hatelijkheid ontsnapt, maar nauwelijks had hij de woorden uitgesproken, of hij merkte, dat hij het pleit onmiskenbaar verbroddeld had. Over Anna's trekken verbreidde er zich een waas van honigdauw en de toon, waarop zij antwoordde, was kleverig en zoet, zooals het sap, dat door de bladluis afgescheiden wordt.

„Zooals u 't opvatten wilt, meneer Merker!" sprak ze fijmelend. ,,'t Is bepaald jammer, dat ik om uwentwille mijn plannen niet veranderen kan. Mogelijk blijft het, dat mijn man zal trachten mij te overreden, en onder andere omstandigheden zou ik met liefde naar hem luisteren. Maar nu weet ik, dat de pijlen van zijn argumenten uit uw koker komen. Want in werkelijkheid wil jij ook liever blijven, niet waar, schat?"

„Ach.... mij is het onverschillig," mopperde de echtgenoot gedwee.

Met het gebaar, waarmee de achtste acrobaat gracieus en triomfantelijk naar de zeven anderen wijst, die tezamen een torenhooge menschelijke pyramide vormen — zij spannen de spieren en klemmen de kaken op elkaar en de muziek is verstomd — met eenzelfde luchtige bevalligheid wees Anna thans naar Willem Goedeman, die knarsetandend zijn woede verkropte, terwijl een doodsche stilte allen beheerschte. Nadat zij voldoende van haar zegepraal genoten had, vervolgde zij snel en levendig:

„Maar laat ons besluit uw plannen niet dwarsboomen, meneer Merker. Het zou mij onaangenaam zijn, indien ik u afhield van de dringende bezigheden, die u ongetwijfeld, wachten in den Haag."

Sluiten