Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ANTON PIECK

plu's, waarvan alleen de bovenzij is weergegeven met enkele krassen. Hoe is de spanning in het doek tusschen de baleinen raak geaccentueerd! Wat een leuk stel grappige ventjes zijn deze leden van de stedelijke „muziekmaatschappij", hoe ernstig zijn ze verdiept in hun spel. Wat blazen en slaan zij er dapper op los! Kostelijk is de uitbeelding van de hooge hoeden op de ronde koppen. En in het midden dat vitale kereltje, zoo vurig de maat slaande. ... een Mengelberg je in miniatuur! Ook in zijn wit-en-zwart-ver deeling is dit etsje perfect! Dan nog.... hoe leukjes ondeugend heeft Pieck het ij dele doorzien in de gewichtig-doende-dilettanten, trotsch op hun „maatschappij" en vaandel! —

Een paar jaar later is Pieck met zijn Polka, Zierikzee en Zoutelande volkomen ontsnapt aan de Vlaamsche sfeer. Die vrijwording van de bevlieging voor de Vlaamsche romantiek blijktook duidelijk uit de schilderijtjes van Amsterdam. Reeds de keuze van zijn onderwerpen wijst op een verandering in zijn geestelijke constellatie. De eerste schilderijtjes geven poortjes en huisjes uit Lier, Antwerpen, Brugge; zij passen bij de verbeeldingen in houtsneden van de Begijnhofmap van 1922/23. Deze werkjes op paneel in verf hebben nog het karakter van gekleurde teekeningen. 't Is aardig werk, zorgvuldig en nauwgezet uitgevoerd. Maar als schildering zijn ze niet sterk. Ze zijn kleurig, maar niet kleurrijk. Er is geen transformatie van de verf. Pieck openbaart nog geen groote coloristische kracht. De teekening is voortreffelijk. Maar er is een te kort aan beeldende vormgeving en stofuitdrukking. Dit blijkt, als het onderwerp van gezellige woninkjes met vriendelijke deurtjes en intieme raampjes afwezig is, zooals in de stillevens Wit potje met twee eieren (S. 13, Oct. 1926) en Oude kruik met knoflook (S. 18, herfst 1927). De aardigheid van het geval, zooals Pieck dat zoo voortreffelijk in zijn illustraties en grafische prenten vertolkt, werkt bij de stillevens niet mee, om het onderwerp smakelijk temaken. Dan kómTuit, hoe Pieck nog afhankelijk is van de romantiek in zijn onderwerp, In de weergave van zoo wat gezellig op een tafel geschikte dingen blijft Pieck te leeg. Hoeveel sterker open-

Sluiten