Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

NIEKIE

door

GRETA VOLLEWENS—ZEYLEMAKER

Op het breede, zonnige trottoir rende Niekie woest op zijn step, telkens even stampend met zijn linkervoet om vaart te maken. Dan, plotseling, schoot hi, luid gulend vooruit als een dolleman, tot hij wild en stuurloos midden door de hinkebaan vloog.

De kinderen, gestoord in hun aandachtig spel, weken boos achteruit en scholden kwaadaardig. Niekie veegde achteloos met zijn voet door de groote onbeholpen cijfers, die scheef en wiebelig in de vakjes stonden en grijs vlekkerig werden.

Dan, pardoes, keerde hij om en stepte zorgeloos terug, 't Belletje van de step rinkelde treiterig....

En de kinderen wisten het: zoo dadelijk zou hij terug komen en 't zelfde spelletje zou zich herhalen, tien-, twaalfmaal, totdat hun hinkebaan onzichtbaar geworden zou zijn. Of Niekie moest zich bedenken en plotseling veranderen, zooals zoo vaak gebeurde. Dan werd hij van vervelenden treiter en verwend eenigst zoontje plotseling een vroolijke kameraad, van wien alle kinderen in de buurt hielden.

Sluiten