Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

KRONIEK DER LETTEREN

G. van Nes-Uilkens »M a r e t a k k e n«. - Uitgave N.V. van Holkema & Warendorf'sUitgevers-Maatschappij, Amsterdam A n d r i e s d e R o s a, »S a r a C r e m i e u x«. — Uitgave N.V. Em. Quérido's Uitgevers-Maatschappij, Amsterdam, MCMXXIX.

Nu deze twee boeken daar zoo rustig en vredig naast elkaar op onze schrijftafel liggen, moeten we toch even glimlachen.

Mevrouw Van Nes—Uilkens en Andries de Rosa; de lieve, maar zoo door en door ouwerwetsch-provinciale dommeesdochter en de perverse Parijsche j odin-diamantslijpster, tres étonnées — en zeker nog meer geshockeerd, dan verwonderd — de se trouver ensemble; twee levenshoudingen, even onbereikbaar ver van elkaar als een Marsbewoner van een Aardezoon; twee Hollandsche schrijvers, die elkaar nochtans evenmin kunnen verstaan als een Bosjesman en Eskimo; — ziedaar, waartoe in dezen tijd een Oost-Indisch-blind conservatisme en een Oost-Indisch-blind anarchisme onze brave vaderlanders al kunnen voeren! Het ware dan ook een al te hachelijk ondernemen om in deze twee heterogene producten van pyramidaal tegengestelde geesten verder naar eenig parallelisme te zoeken; er is nog slechts dit: beider eenzijdigheid moest onafwendbaar voeren naar het bekrompene, het enge; door het kijkglaasje, dat Mevrouw Van Nes—Uilkens ons voorhield, ontwaarden we slechts een saai dorpstuintje; door dat van Andries de Rosa beloerden we even een onsmakelijk stukje achterbuurt van een groote stad.

Mevrouw Van Nes—Uilkens is een veelgelezen schrijfster; haar boek »Duikelaartje« beleefde al een tienden druk en hoewel we dit boek niet kennen, zoo beseffen we toch gereê, dat het mérites moet hebben, die geenszins alledaagsch zijn. En dat verwondert ons na de lezing van »Maretakken« ook vol-

Sluiten