Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

WIND OP DE MOLENS.

de zoon van den koorddraaier opgetrokken naar het kleine huizeken t' ende de platanendreef. Rooze kwam hem in den laten achternoen altijd tegemoet gewandeld door den meersch.

Dries liep over de sluisbrug. De koeien keerden terug uit de meerschen, trappelden, met het malsche geluid van hoeven over hout, een voor een tusschen de ijzeren leuningen de brug over. De koeiers lieten de djakke kletsen. Nooit had de rivier, met heur stil, diep tusschen de ijzeren deuren beklemde water, zoo doodsch geleken als thans. Hij volgde een beetje het jaagpad, stapte het brugsken over dat over den anderen Leyearm hing en plots, aiover de ruige, purpere vlakte die vlood tot aan den horizon met zijn fabrieksschouwen, zag hij den avond barsten en ineenstorten. Tusschen rotsen van wolken die gloeiden en verwrongen waren en waaracher de zon was weggezonken, blokkeerde een wijnroode zee den lagen hemel. Daarboven strekte zich een wijle een groene-en-gouden vlakte uit als van weilanden. Maar dadelijk daarop braken de zware bergtoppen uiteen, brokkelden naar beneden in een baaierd van solfer en vuur. De weilanden op hunne beurt waren ééne scharlaken-roode deining waarop schepen schenen rond te kolken. Heel de aarde werd bespetterd als met bloed. Dries peinsde aan de avonden van moord en strijd als de Kerelen uit hunne bosschen kwamen. Een laatste koking laaide uit de kraters: de heele hemel werd bespat met gloeiende spaanders. Daar schoot een felle breede lichtstraal als het spietsen van een lichttoren open: de poelen blonken donker; de ruiten van een hofstee vatten vuur. En dan zag Dries een berg van gloeiende assche die doofde en versteef tot kille schaduw.

Hij voelde zich danig klein, een zwart nietig steentje, neergerold aan den voet van dezen baaierd-avond, 't Was koud binnen in hem met het leed eener groote eenzaamheid. Zijn leven knoopte aan niets vast; hij bleef steeds dezelfde bewegelijke jongen die naar den molen keek, wachtend naar een goeien wind. Hij kon maar geen besluit nemen welken weg in te slaan: deze oftewel gindsche. lederen avond zei

Sluiten