Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

WIND OP DE MOLENS.

in een gazet in Holland. En binst hij dat vertelde lachte hij, draaide op zich zelf rond, streek met platte hand de stof effen over zijn lendenen, heel en al vol van een kindervreugde. Hij biechtte dat hij omwille van zijnen jas met den trein was gekomen. In den winkel zou het nu weldra gedaan zijn met de rust. Binnen een maand kwamen de feestdagen, Sinter-Klaas met zijn speculatieventen, Kerstmis met de briochen en Nieuwejaar met zijn korentenbrooden.

— En daarom ben ik nu voor een laatsten keer gekomen. Daarna zal ik wel aan 't werk moeten blijven tot t' ende van 't jaar.

Hij sprak daar zoo eenvoudiglijk over alsof hij in zijn heele leven niets anders gedaan had dan bakker gespeeld aan zijnen oven.

Anna was wel een beetje gepakt als ze ook voor hem, precies lijk voor Dolf Barthe, de schotel koekebakken neerzette, 't Was omdat Baezen de zoon van een bakker was; en Baezen zelf was ook bakker; de goeie ziel voelde zich nederig 't en kon niet meer.

De koeken kraakten andermaal op den punt der vorken; de pot frisch bier schuimde aan de lippen. Baezen met een klokken van de tong, keurde heur werk goed. Anna lachte, werd rood, plukte van verlegenheid met twee vingeren den punt van heuren voorschot op.

Dan begonnen ze te vertellen. Baezen zei dat hij eindelijk zijn ziel had teruggevonden, Sints het was beginnen regenen had hij drie verhalen geschreven; hij zei niet of hij er content over was. Hij zei nooit ofte nooit zijn meening over wat hij schreef. Natuurlijk waren het weer precies lijk die van vroeger, verhalen van arme menschen, menschen van hard labeur voor wie het leven van steen was en die, met een ongekenden moed, op een winternacht, zoetjes stierven zonder een klacht op de lippen als een dolenden hond. Hij liet u met den vinger de vernederende heldhaftigheid raken van deze menschheid die niet meetelde in 't algemeene leven van de wereld en die iederen dag het levenswonder herbegonnen. Er was geen kolen meer voor de stoof. De oude kat verwarmde een klein kind. Men hoorde de

Sluiten