Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ÜE OPVOLGSTER.

„Staat me erg goed, niet?" begon hij, het hoofd coquet in den nek werpend.

„Je bent erg vroeg vandaag," zei ze, zijn vraag negeerend, terwijl ze doorging met een kantje te haken, een prutswerkje, dat ze graag deed.

„Ja," gaf hij toe, „dat is zoo. Maar dat heeft zoo zijn reden. Ik ga namelijk met de familie een dag of vier of vijf op reis, en nou wou ik, voor dat ik straks weg ga, nog eens even over jou met den dokter spreken, en dus ben ik nu nog juist even met de wagen naar hem toegereden, om hem vroeg te treffen."

„En wat zei die?" vroeg ze ineens vol belangstelling, zoo als altijd wanneer het haar zelf betrof.

Piet aarzelde even, voordat hij zijn troef uitspeelde.

Geheimzinnig dempte hij zijn stem.

„Nou, hij heeft me gezegd, dat het eigenlijk niks goed met je is, Tonia. Maar ik kan nog gerust op reis gaan, afloopen zal het in de eerste weken nog niet, zeit-ie. Daar is nog geen kwestie van, al zijn je dagen geteld."

Doodelijk verschrikt keek de vrouw hem aan. Ze had haar handwerkje laten vallen en was verslagen achterover gegleden in de kussens.

Piet hield zich dapper.

„Ik heb het eigenlijk nooit eerder zoo erg ingezien," ging hij voort, „maar nou moet ik het toch wel aannemen. En nou we weten, dat het in geen geval meer heel lang kan duren, nou heb ik er over nagedacht of ik voordat ik op reis ga, niet eens openhartig met je zou spreken."

Met haar mooie oogen, groot van angst, lag Tonia hem sprakeloos aan te staren. Ze scheen het gehoorde nog niet eens te kunnen realiseeren.

„Kijk," hernam Piet, „ik ben nog betrekkelijk jong en zooals ik er tegenwoordig uitzie, kan ik nog gemakkelijk een vrouw krijgen, een die goed voor de kinderen en de boel zorgt. En zooals man en vrouw het nou samen moeten overleggen, wat denk jij van Marie de Groot, als het eenmaal zoover is? Of lijkt jou Maartje Sluter beter? Die is wel wat ouder, maar toch een zuinig en knap meisje!

Sluiten