Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET HUWELIJK VAN PANCRATIUS PERPENDIEKEL.

'k Heb onder 't aankleeden nog meer onzin gekletst en ben als een idioot de deur uitgeloopen.

Achter me kwam Def aandraven. Ik sprong op de tram en was 'm kwijt. De dag is zoek geraakt in cafés en nu zie je me hier. Wat zeg jij ervan ? !"

„Ik vind je een lammeling!" — zei ik. „En dat ten slotte alles om een wratje in je vrouws nek?" Een dame achter mij giebelde.

Pancratius vertrok z'n gezicht en maakte een wanhoopsgebaar.

,,'t Lijkt wel of ik een blinde een bril moet opzetten. Je hebt niet 't flauwste benul van de menschelijke psyche, 't Is juist 't onevenwichtige in 't leven wat je staande houdt. Dat zetelt in je onderbewustzijn! Zoo iets heb ik noodig! Wat heeft een groote ziel met een-eeuwig-zich-gelijk-blijven te maken? vraagt Emerson. Verg je van mij, dat ik een goed mensch (wat jullie dan „goed" noemen!) voor m'n vrouw ben? Goed?! Goed is *t canaille! Ik kan niet leven als een huisbaas die een „ideaal" huwelijk heeft met een vrouw die levendige belangstelling toont voor een knoop aan z'n pantalon en een gat in z'n sok.

Ik kan niet vegeteeren als een grutter die „gelukkig" is met een flensjes-bakkend mormel, dat z'n kopje leut op tijd klaar heeft en waaruit heel de wereld onomstootelijke bewijzen put voor de juistheid van z'n moreelen levenswandel! Ik ben ik! Jij denkt misschien aan een scheiding, een breuk! Stumper! Den heelen dag loop ik met hevig verlangen naar m'n vrouw.

Daar 'begrijp jij natuurlijk geen lor van? Als ik straks thuis kom, zie ik weer die verzoenende oogen die op me wachten. Dan ben ik als was. Dan is er geen kamer, geen lamp, geen maan, geen sterren! Dan is alleen zij! Al 't andere lap ik aan m'n laars!"

Alzoo sprak Pancratius Perpendiekel.

Sluiten