Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

KRONIEK.

We staan met dit treffend staal van gave stemmingskunst ook opeens midden in het tragisch conflict en de schrijfster laat verder geen gelegenheid voorbijgaan, om elke fase van Fem's harden strijd scherp te belichten. In het kleine huisje van grootmoeder leeft het meisje haar triest bestaan, eenzaam, in zichzelf gekeerd, wel wetend, dat hulp van andere zijde nooit haar strijd zal verlichten. En we weten nu wel, dat het tot het einde toe een triest verhaal zal blijven van een vergeten vrouwenziel, een verhaal zonder spanning of intrige en toch blijven we met aandacht de geschiedenis volgen, omdat de schrijfster telkens weer opnieuw met een enkel zinnetje het eenvoudige geval nog schrijnender en tragischer maakt. Fem gaat ten slotte, daartoe uitgenoodigd, naar een jong getrouwd paar, familie van grootmoeder, en in het milieu van deze beide menschen staat zij nog armer, nog verlatener dan in het kleine huisje, waar zij met grootmoeder samen was. Tegenover het jonge vrouwtje, dat moeder worden moet en voor wie het leven rijk van zin en schoon van belofte is, staat de arme Femke hulpeloos met haar hart vol liefde, dat niemand heeft opgemerkt, waaraan de mannen in het kleine stadje onverschillig voorbij zijn gegaan. Zij wist het zoo: zij zou een man gelukkig kunnen maken, zij, zij had zooveel te geven en ze verwachtte zoo weinig terug. Maar het lot wilde het anders. De wereld wordt steeds kleiner en donkerder om haar heen. Haar vriendinnen trouwen en worden moeder, zij blijft eenzaam en aan haar gaat het geluk voorbij en de jaren gaan snel en in het hart sluipt de wanhoop binnen, nu er geen uitzicht meer is.

In die wanhoopsdagen begaat Fem een dwaasheid, een domme manoeuvre, zooals dat wel meer gebeurt in uren, waarin de wanhoopsgedachte het gezond verstand benevelt. Er komt een oogenblik, dat Fem niet achter wil staan bij al die meisjes van haar tijd, die wel succes hebben en tegenover een aangetrouwden neef van grootmoeder jokt ze, ook eens een geschiedenis in haar leven te hebben gehad. Ze hoopt dat ze er interessanter door zal zijn, dat ze er iets aantrekkelijks door zal krijgen en het verzonnen

Sluiten