Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

KRONIEK.

verschijningen komen en gaan zonder een spoor achter te laten, behalve dan in de portemonnaie van den uitgever, die met de strop blijft zitten. Dat is, uit commercieel oogpunt, reeds buitengewoon onaangenaam voor de betrokken uitgevers, maar er is ook nog een ethische kant aan deze teleurstelling, welke vooral voor het publiek beteekenis heeft. De overproductie brengt bij een groot aantal uitgevers tenslotte een zekere ontmoediging, een zekere lusteloosheid teweeg en ten langen leste durft hij het ook niet meer aan om een werkelijk goed werk, een boek, dat inderdaad voor den lezer geestelijke schatten bevat, in het licht te geven. Nu reeds is het aantal goede boeken, dat met den breeden stroom der najaarsverschijningen meekomt, minimaal tegenover het groote totaal en wanneer men deze „goede boeken" in soorten zou willen onderverdeelen, dan zou men eigenlijk eenvoudig kunnen volstaan met twee groote groepen aan te geven, die, waarin de ernst des levens, en die, waarin de jolijt en de humor van ons bestaan domineeren. De laatste groep is bijna onzichtbaar klein. We zijn een zeer ernstig volk en het meerendeel onzer schrijvers wordt gevormd door zeer ernstige menschen en door menschen, die voor zeer ernstig willen doorgaan.

Wat een verademing, die moeilijk hoog genoeg geschat kan worden, brengt dus een boek, dat nu eens niet met het loodzware cachet van den ernst het leven wordt ingezonden. Zoo'n boek is het juist verschenen werk van Mr. Willem Coops, een vroolijk verhaal zonder literaire pretentie, — de schrijver voegt het er met zelfkennis nadrukkelijk bij, — een reeks van vroolijke tafereelen uit „den ouden tijd", toen alles nog zooveel zuiverder was, zooveel guller, zooveel spontaner, dan in den jongsten tijd, waarin de excessen van het modernisme voor velen een zoo ongezonde attractie vertoonen. En een schrijver als Mr. Coops, die van zijn studententijd, die in de negentiger jaren viel, een zoo goede en levendige herinnering heeft behouden en die zuiver heeft kunnen bewaren, ook in onzen nieuwsten tijd van allerlei interessante complicaties, moet dat studentenleven wet met een bizonder

Sluiten