Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN BUITENGEWONE VOORDRACHT-AVOND.

waar vroeger de koeien aan werden vastgelegd, steken hier hier en daar uit. Daar let je maar niet op. Want je staat vanavond midden tusschen de blommen! Ik heb het zoostraks gezien, Verhoel! Het ziet er keurig uit. Je hebt het netjes voor mekaar gebokst. De spreker zal er vanavond wel content meê zijn."

„Heb ik 't niet netjes gearrangeerd, Bom!?" — vleide het dwergje, kneuterig-gezellig. „Heb ik 't niet netjes voor mekaar gebokst? Al m'n hortensia's heb ik op 't podium laten zetten. En vijf azalea's staan er tusschen in. En negen palmen! Neem nog een beetje sauce a la Bérénice. ..."

„Ja, die saus smaakt verdraaid lekker! Zeg, meneer Hulleman, — waarschuwde de voorzitter, — denk er om, dat je vanavond geen stukken voordraagt waar vloeken in voorkomen...."

„Er wordt in mijn voordrachtwerk nooit gevloekt, meneer de voorzitter."

„Prachtig. En je hebt toch geen stukken met vreemde woorden er-in op je program?"

„Eén."

„Eén fransch woordje?"

„Eén stuk met veel fransche woorden."

„Kan je gerust van je programma schrappen. Niet doen. Geen fransche Hf laf j es! Hollandsche kost! Boerekool met worst! Hahahaha! En ze zullen smullen vanavond."

Dien avond stond ik op een podium waar in hoefijzervorm de volbloemige hortensia's in teêr-blauwe en sneeuw-witte tinten decoratief-schoon bloeiden in den bleeken schijn van een enkele gaspitvlam. Ook roode en witte azalea's kleurden er feestelijk overschaduwd door spitsvingerige palmplanten. En steeds trippelde het secretaris-dwergje op het podium handjes-wrijvend rond, scharrelde achter de palmplanten, dook achter een hortensia weg en naast een azalea weer op, alsmaar handjes-wrijvend, met zijn pieperig-hoog stemmetje, woorden van lof uitlokkend:

„Heb ik 't niet fijn voor mekaar gebokst, meneer Van Hullebröek. Een schepping van mij! Nog nooit vertoond hier! Een spreker midden-in de pallemen! Midden-in de

Sluiten