Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

WIND OP DIS MOLENS.

in de witte, ongesteven hemdsboorden. De meisjes, met hun roze neuspuntjes en korte lachskens, blonken als 't suikergoed van 't oude winkelvrouwke op de plaats.

Dries peinsde eraan dat men bij Maris nu ook de flesch en de kleine glazekens op 't lakken schenkberd had staan te midden van de tafel. Hij vroeg zich af of hij op Mamie heur wangen nog een plekske zou vinden, waar de anderen heur nog niet hadden gekust. En hij was danig vroolijk, hij had weer eens de miserie van de wereld vergeten.

Hij bezocht zijn tante in heuren pottenwinkel, liep in bij den smid, bij den ouden Keukelaere. Overal geurde de warme kramiek. 't Kerselaren-takske bloesemde naast het venster. Hij waagde het niet bij Boorlut binnen te gaan. Hij wist niet wat hij antwoorden moest als de schrijnwerker over zijn nieuw schort ware begonnen te spreken.

Alleen Kokx, de oude meester, werkte. Dries vond hem in zijn rood-baaien slaaplijf, precies lijk 's werkendaags, met zijn pijpke in den mond voor zijnen ezel. Soms nam hij een der penseelen, die hij in zijn linkerhand droeg, den duim 'geklemd door 't 'gat van 't palet. Hij doopte het in de olie en dan zachtekens aan verlengde hij de verf. Streekje na streekje, zooals met der tijd het gras pijlke na pijlke den meersen groen maakt, geraakte het doek bedekt met kinderlijke figuren.

— Ni-waar, Dries Abeels, nu zullen ze ni-meer zeggen, dat de ouwe Kokx maar deugt om koeien te schilderen.

De schilder lacht geruischloos met den mondhoek waar het pijpken hing.

— Begod! Begod! riep de jongen plots uit, zoo verteederd, dat er tranen in zijn oogen sprongen.

Herderkens, arme verlodderde koeierkens uit Vlaanderen, dezelfde die de koeien in den meersch bewaakten, stonden daar vol bewondering het kindeken Jezus te bekijken, dat lag op stroo van het stalleken. De Maagd Maria, met klompen aan de voeten en een wollen schotsen doek om de schouders, zat er lijk een simpel moederke van te lande kousen te breien in 't licht van een kaars. Een groote rosse os lag er te herkauwen, neergestrekt bij den trog. Door

Sluiten