Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

WIND OP DE MOLENS.

Eindelijk trokken ze op en op hunnen toer lekten Poppie en Lotje met den punt der tong de glaaskens leeg. Mariswas even een wandeling gaan doen, het dorp in.

— Schiet het werk op, Dries Abeels? vroeg Mamie.

— Neen, Mamie, zoo ver is 't nog niet. De dagen zijn te kort, ziet ge: een mensch doet niets goed. Op DrieKoningen lengen ze zooals men zegt. Dan komt 't oogenblik om het flink aan te pakken.

Ook dien dag niet zou Dries Abeels den moed hebben gehad om heur het ding toe te vertrouwen, dat tusschen zijn tanden bleef haperen. Mamie leek al even weinig haast te hebben om het te weten als hij om het te zeggen.

(Wordt vervolgd.)

Sluiten