Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

OOME JAAP VEUTEI.T.

vinger aonwieze. Mar dat ze allemaol 'n opdracht hebbe, dat geleuf ik nou wer niet, a'k naor zukke kjels as Jan de Klep kiek. Hettie 'n opdracht gehad, dan hettie 'm vast niet volbrocht, dat is zeker. Zo'n levent as dat van die mollevruter, die z'n zuster koejenierde mit zwiege? Nee: 't was beter gewest, as die kjel nooit opte wereld gekomme was.

Wat 'n levent veur die zuster! Ze wier oud en gries lang veur den tied.

Buurlui zien veur zukke eksterateurs nog al nysgierig, ien 't gemein. De buurvrouw keek nog wel 's stiekum um 'n huukske. Veur 't ete zatte bruur en zuster laoter ok nie mer geliek aon de taofel. Erst zat Jan te ete; en as die eweg was, dan at Grada. Hy vatte de pet ok nie mer van de kop um te bidde. Wel nee! Hy bidde nie mer. Hy had 't zekers nie mer noodig. Of dattie d'r bang veur was? Hanneske van Drute wou altoos mar verband legge tusse dat schielike afstêrreve van Derrek de Klep en de sacherynigheid van z'n zoon Jan.

„Hy durreft niet ins mer te bidde!" zei Hanneske altoos; „hy durreft Onze Lieven Heer niet ins mer te naodere. Hy waogt 't nie mer!"

Mar Hanneske wil altied verband legge, zoo as hy dat nuumt. De vrouw van mien het 's 'n keer tegen 'm gezeid gehad, toen hy 't wer zoo had over verband legge: „Kjel," zei ze, „gy had dokter motte worre!"

Ik zal 't niet tegespreke, dat 't wel meugelik was, dat t'r verband was, en d'r wier op 't dêrrep ok veul ien die richt over gesmiespeld, mar wie wiest daor nou mit zekerheid wat van? Gisse duut misse, zeit 't sprikwoord.

Mar Grada had 't dan meer as bedroefd ien d'r eenigheid, toe Mietje eweggetrouwd was, dat begriepte wel. Naor Eist is moeder nooit gewest. Mietje kwam wel 's 'n doodinkelde keer by moeder op 't dêrrep. Zou moeder dan schik gehad hebbe, as ze d'r dochter wer opten opkamer had, en ze wer 'n heele middag praote kos? En praote heurde?

Kwam Mietje aon, erst mit één en laoter mit twee of

Sluiten