Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE DROOM EN HET LKVEX.

„Waarom bedriegt u vader? Waarom spreekt u onwaarheden tegen hem?"

„Jongen — ik begrijp je niet. We zijn uitgeweest — Hermine en ik — en ik kan je verzekeren, het was doodonschuldig we zijn.. ..het was heusch zoo'n erge leugen niet.... we kwamen,"

„Ja, we kwamen het kan me niet schelen moeder,

misschien kwam u een ouden galant van Hermine tegen — de indischman is er toch niet — en u bent beiden misschien meegegaan voor afscheid.... voor.... en misschien hebt u gedanst. Het kan me niet schelen. Maar waarom de leugen tegenover vader? Ik haat de leugen zoo intens — ik ben eens bijna kapotgemaakt door de leugen. En waartoe dient het? Ik vertrouw u, ik acht u hoog moeder, maar er is

iets dat ik vanavond thuis zag en.... en ik durf

er bijna niet aan raken. Vader.... die goed en

groot.... ik haat mijn huis vanavond, moeder."

„Maar mijn god, als ik begrijp En jij — nog een

jongen!" — riep ze gesmoord. Bang was ze, dat hun stemmen de gang op zouden klinken. Ze keek hem aan in uiterste, opgewonden bevreemding.

„Een jongen was ik misschien voor twee jaar nog — of zelfs voor een jaar — nu niet meer. Maar als ooit — als ooit hier iets — dan zou ik de partij van vader nemen en

dan zou ik — wie weet of ik dan geen rechter zou zijn.

Want ik duld het niet moeder, dat u zijn leven

maar moet ik dat nog zeggen?" vroeg hij gesmoord, „doch

ik duld het niet als ik het zie hoort u dat?"

Zijn stem was schor geworden . Hij had haar armen vastgegrepen. Als radeloos zag ze hem aan. Ze bewoog haar lippen.

„Wees kalm " smeekte ze „ja, ik weet — ik heb

wel eens een leugen om bestwil — maar heusch.... je vader is soms wel eens een beetje.... bekrompen."

„Bekrompen? Hij? Hij die u altijd uw zin gegeven heeft? Hebt u niet altijd uw pretjes, uw reisjes, uw uitgangetjes gehad, terwijl hij zwoegde voor de zaak? De zaak is groot geworden. U en Hermine hebben daar alles voor het grij-

Sluiten