Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

614

HET GYMNASIUM.

sleden, in de eene zou Willem slapen, en in de andere John Buil. John Buil was een forsche, sterke jongen, die op de ambachtsschool ging en er uit zag els een smid, met roet en gruis besmeerd. Hij heette John Buil, omdat hij zoo kort en stevig was als een buldog en ook, als hij driftig was, — en dat was hij vaak, — bulderen kon als een zeeman. Er viel met hem niet te gekscheren en Mevrouw ried Willem aan, maar goede maatjes met hem te blijven.

Aan den anderen kant van het huis was nog een kamer, even groot en even vroolijk, ook met twee bedsteden en daar sliepen Tsjang, een mijnheer met een dop op, die al in de zesde klas van het gymnasium zat en zoo heette, omdat hij op een Chinees leek, en in de andere bedstee Caspar. Willem vond het prettig, dat hij niet met Caspar op een kamer behoefde te slapen.

„Nu heb ik je," zei Mevrouw, „nog maar van de leelijke exemplaren uit onze verzameling verteld, en je zoudt denken, dat het hier niet veel soeps is. Maar dan hebben we nog onze Mooie Michiel; dat is het knapste jongmensen van — ' de stad; hij draagt de duurttc en fijnste kleeren en de kleurigste dassen. Alle meisjes zijn op hem verliefd en hij is nog maar pas uit de korte broek. Iemand als hij kan natuurlijk niet op een kamer slapen met een ander, want die andere zou altijd jaloersch op hem zijn. Daarom heeft hij een apart kamertje boven op zolder, met een extra grooten spiegel en een extra stevige kleerborstel."

Het leek Willem allemaal even prettig en grappig toe, zooals Mevrouw daarover sprak. Maar Mevrouw was nog niet uitgepraat. Willem moest ook nog mee naar de keuken; daar zat Daisy Bell. Ze was juist aan het aardappelenschillen; dat kon ze beter dan iemand anders op de heele wereld, vertelde Mevrouw.

Daisy Bell lachte er om; ze leek erg goedlachsch. Ze droeg belletjes in de ooren en was een dikke dienstmeid van vijf en twintig jaar.

In de keuken zat ook nog het kindermeisje, dat heette Siebrigje en was even schraal en zuur als Daisy Bell rond en goedlachs was. Siebrigje moest mee naar binnen, om

Sluiten