Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

NARCISSEN.

691

Terwijl hij beschreef tot welke klasse van hemellichten hij haar met preciesheid kon rangschikken, geloofde hij dat die ster bovendien beteekenis had voor hem heel alleen, maar hij uitte zich daarover nog niet. Hij kwam door zijn innerlijke opgewondenheid onwillekeurig op een onderwerp, dat zijn gevoel niet minder beroerde. Hij had Elsa verteld van de voorspellingen, op wetenschappelijke basis gevormd, van zijn overleden vriend Dekkers, die hem naar dit oord hadden gelokt. Hij zei nu hartstochtelijk-zacht alsof hij ongeoorloofd een geheim uitrafelde: „Ik geloof, dat hij geleid werd door iets anders dan door natuurkundige berekeningen. Hij studeerde en schreef en heeft misschien zelf niet gemerkt, dat hij onderwijl slechts medium was van iets, dat veel eenvoudiger en geheimzinniger is dan zijn logica: dat is de toovermacht van den wenseh."

Elsa had eerst met rustige opmerkzaamheid geluisterd als altijd, wanneer hij zijn overtuiging uitsprak. Maar nu wendde ze zich opeens met nieuwe aandacht tot hem en bleef hem zwijgend even aanzien.

„U slaapt te weinig," zei ze dan beslist. „U ziet er slecht en moe uit. Mij dunkt, het is onnatuurlijk, dat u zooveel werkt en zoo weinig slaapt."

„Ja," antwoordde hij, „het is werkelijk allemaal heel merkwaardig." En hij stond op en liep langs den slootkant en dan langs den bovenrand van den heuvel, waar hij bleef uitzien in verstrooid nadenken. Een jonge man kwam de plek, waar zij toefden, nader. Elsa ontstelde toen ze hem zag. Zij keek strak een anderen kant uit, maar toen hij geheel naderbij was gekomen, zag ze eensklaps op en hem in 't gelaat. De jonge man had een hoogroode kleur en zijn oogen zagen nu haar in even diepe ontsteltenis aan, hij kon zich enkele seconden van haar niet losmaken. Dan zag hij naar Voorbeitel, die niet op hem lette, doch het besef van diens bijzijn gaf zijn aarzelende schreden weer vastheid, hij ging voorbij. Elsa zag hem na en eerst, toen hij een eindweegs verwijderd was, wendde zij zich weer tot Voorbeitel. Deze scheen nog zeer innerlijk opgewonden en had de jonge man zelfs niet gezien. Hij hervatte ook het

Sluiten